Matematyka i fizyka od podstaw
PLEN

Matura z matematyki › V. Funkcje › 5.1 podstawowy szkic · Trening · PDF do druku

Zanim zaczniesz 1.1 Działania, przedziały i wartość bezwzględna

Matura · poziom podstawowy 5.1

Funkcja i jej wykres: odczytywanie własności

Najczęstsze zadanie z funkcji na maturze podstawowej to funkcja sklejona z dwóch albo trzech odcinków i cztery luki do uzupełnienia: dziedzina, zbiór wartości i zbiory argumentów spełniających podany warunek. Rachunku jest tu mało. Punkty traci się na nawiasach w miejscach, gdzie odcinki się stykają, i na zbiorach, które obejmują kilka odcinków naraz.

Czas
ok. 35 min czytania + ok. 50 min zadań
Zadania
9 zadań w treści, próbka treningu rachunkowego, 4 zadania w stylu maturalnym; pełny trening na osobnej stronie
Wymagania
podstawa programowa, zakres podstawowy: V.1, V.2, V.3, V.4

0 Jedno pytanie, trzy odcinki

Funkcja ff jest określona tak: na przedziale [−4, −1][-4,\,-1] wzorem f(x)=x+4f(x) = x + 4, na przedziale (−1, 2)(-1,\,2) jest stale równa 33, a na przedziale [2, 5)[2,\,5) jest równa −2x+7-2x + 7. Dla jakich argumentów jej wartości są dodatnie?

Odpowiedzią jest jeden przedział (−4, 72)(-4,\,\tfrac72), choć składa się z trzech kawałków: lewy odcinek jest dodatni od x>−4x > -4, środkowy cały, prawy do x<72x < \tfrac72. W x=−4x = -4 wartość jest równa 00, więc ten koniec jest otwarty. Kawałki stykają się w x=−1x = -1 i x=2x = 2 bez przerwy, więc nawiasy w środku znikają. Te dwa ruchy, czyli sprawdzenie końców i sklejenie kawałków, wystarczają na cztery punkty w typowym zadaniu.

1 Co jest funkcją

Funkcja

Funkcja f ⁣:X→Yf\colon X \to Y przyporządkowuje każdemu elementowi zbioru XX (dziedziny) dokładnie jeden element zbioru YY. Zapis f(x)f(x) oznacza wartość funkcji dla argumentu xx.

Funkcję można podać wzorem, tabelą, wykresem albo opisem słownym. Na wykresie: każda prosta pionowa x=ax = a, gdzie aa należy do dziedziny, przecina wykres w dokładnie jednym punkcie.

Przykład 1.1 Funkcja dana tabelą

Funkcja ff jest określona tabelą:

xx−3-3−2-2−1-100112233
f(x)f(x)4400−1-10022−1-144

Podaj liczbę miejsc zerowych, zbiór wartości i liczbę argumentów, dla których f(x)=4f(x) = 4.

  1. Miejsca zerowe: x=−2x = -2 i x=0x = 0, czyli dwa.
  2. Zbiór wartości to wszystkie liczby z drugiego wiersza: {−1, 0, 2, 4}\{-1,\,0,\,2,\,4\}.
  3. f(x)=4f(x) = 4 dla x=−3x = -3 i x=3x = 3, czyli dla dwóch argumentów.

Wynik: 2 miejsca zerowe; zbiór wartości {−1, 0, 2, 4}\{-1,\,0,\,2,\,4\}; dwa argumenty. Dziedzina ma tu tylko siedem elementów, więc wykres to siedem punktów, a nie linia.

Zadania · część 1

2 zadania · ok. 4 min

  1. Czy przyporządkowanie „każdej liczbie naturalnej przyporządkowujemy jej dzielnik” jest funkcją?

    Odpowiedź

    Nie: liczba 66 ma kilka dzielników (1,2,3,61, 2, 3, 6), więc przyporządkowanie nie jest jednoznaczne. „Najmniejszy dzielnik większy od 11” (dla liczb większych od 11) byłby już funkcją.

  2. Czy okrąg x2+y2=4x^2 + y^2 = 4 jest wykresem funkcji?

    Odpowiedź

    Nie: prosta x=0x = 0 przecina go w dwóch punktach, (0, 2)(0,\,2) i (0, −2)(0,\,-2).

2 Wartości ze wzoru i funkcja określona przedziałami

Funkcja określona przedziałami

f(x)={g(x)dla x≤ah(x)dla x>af(x) = \begin{cases} g(x) & \text{dla } x \le a \\ h(x) & \text{dla } x > a \end{cases}

Wartość liczysz wzorem tej gałęzi, do której należy argument. Miejsce zerowe szukasz w każdej gałęzi osobno i zostawiasz tylko te rozwiązania, które należą do przedziału tej gałęzi.

Przykład 2.1 Miejsca zerowe z odrzucaniem

Wyznacz miejsca zerowe funkcji f(x)={x2−4dla x≤13−xdla x>1f(x) = \begin{cases} x^2 - 4 & \text{dla } x \le 1 \\ 3 - x & \text{dla } x > 1 \end{cases}.

  1. Gałąź x≤1x \le 1: x2−4=0x^2 - 4 = 0, więc x=−2x = -2 albo x=2x = 2. Warunek x≤1x \le 1 spełnia tylko −2-2.
  2. Gałąź x>1x > 1: 3−x=03 - x = 0, więc x=3x = 3, i 3>13 > 1 ✓.

Wynik: miejsca zerowe −2-2 i 33. Liczba 22 nie jest miejscem zerowym, bo f(2)=3−2=1f(2) = 3 - 2 = 1.

Zadania · część 2

2 zadania · ok. 5 min

  1. Dla f(x)={2x+1dla x<0x2−3dla x≥0f(x) = \begin{cases} 2x + 1 & \text{dla } x < 0 \\ x^2 - 3 & \text{dla } x \ge 0 \end{cases} oblicz f(−2)f(-2), f(0)f(0) i f(3)f(3).

    Odpowiedź
    1. f(−2)=−4+1=−3f(-2) = -4 + 1 = -3
    2. f(0)=0−3=−3f(0) = 0 - 3 = -3 (bo 0≥00 \ge 0)
    3. f(3)=9−3=6f(3) = 9 - 3 = 6.
  2. Wyznacz miejsca zerowe funkcji f(x)={2x+6dla x≥−1x−3dla x<−1f(x) = \begin{cases} 2x + 6 & \text{dla } x \ge -1 \\ x - 3 & \text{dla } x < -1 \end{cases}.

    Odpowiedź
    1. 2x+6=02x + 6 = 0 daje x=−3x = -3, ale −3≱−1-3 \not\ge -1: odrzucamy.
    2. x−3=0x - 3 = 0 daje x=3x = 3, ale 3≮−13 \not< -1: odrzucamy.
    3. Funkcja nie ma miejsc zerowych.

3 Odczyt z wykresu

Co odczytujesz i skąd

  • Dziedzina: rzut wykresu na oś OxOx. Zbiór wartości: rzut na oś OyOy.
  • Miejsca zerowe: pierwsze współrzędne punktów wspólnych wykresu z osią OxOx.
  • Monotoniczność: przedziały, na których wykres idzie w górę (rosnąca), w dół (malejąca) albo poziomo (stała).
  • Wartość największa i najmniejsza: najwyższy i najniższy punkt wykresu, o ile istnieje. Puste kółko na końcu oznacza, że ta wartość nie jest przyjmowana.
  • Pełne kółko to punkt należący do wykresu: przy końcu przedziału nawias kwadratowy. Puste kółko: nawias okrągły.
Symulacja 1 Funkcja przedziałami liniowa i prosta y=cy = c. Wybierz funkcję i warunek, przesuwaj cc. Na zielono części wykresu spełniające warunek i odpowiadający im zbiór argumentów na osi OxOx. Funkcja 2 to funkcja z prologu i z przykładu 3.1. Ustaw c=3c = 3 i warunek f(x)=cf(x) = c: rozwiązaniem równania jest cały przedział.

Przykład 3.1 Komplet własności

Funkcja f(x)={x+4dla x∈[−4, −1]3dla x∈(−1, 2)−2x+7dla x∈[2, 5)f(x) = \begin{cases} x + 4 & \text{dla } x \in [-4,\,-1] \\ 3 & \text{dla } x \in (-1,\,2) \\ -2x + 7 & \text{dla } x \in [2,\,5) \end{cases} (funkcja 2 w symulacji). Odczytaj jej własności.

  1. Dziedzina: [−4, 5)[-4,\,5).
  2. Zbiór wartości: lewa gałąź daje [0, 3][0,\,3], środkowa 33, prawa od f(2)=3f(2) = 3 w dół do −3-3, ale 55 nie należy do dziedziny, więc −3-3 nie jest przyjmowane. Razem (−3, 3](-3,\,3].
  3. Miejsca zerowe: x+4=0x + 4 = 0 dla x=−4x = -4; −2x+7=0-2x + 7 = 0 dla x=72∈[2, 5)x = \tfrac72 \in [2,\,5).
  4. Monotoniczność: rosnąca w [−4, −1][-4,\,-1], stała w [−1, 2][-1,\,2], malejąca w [2, 5)[2,\,5).
  5. Największa wartość 33, dla każdego x∈[−1, 2]x \in [-1,\,2]. Najmniejszej wartości nie ma.

Wynik: D=[−4, 5)D = [-4,\,5), ZW=(−3, 3]ZW = (-3,\,3], miejsca zerowe −4-4 i 72\tfrac72, największa wartość 33, najmniejszej brak.

Zadania · część 3

2 zadania · ok. 6 min

  1. Funkcja f(x)={2dla x∈[−5, −2)−xdla x∈[−2, 1]x−2dla x∈(1, 4]f(x) = \begin{cases} 2 & \text{dla } x \in [-5,\,-2) \\ -x & \text{dla } x \in [-2,\,1] \\ x - 2 & \text{dla } x \in (1,\,4] \end{cases} (funkcja 1 w symulacji). Podaj dziedzinę, zbiór wartości i miejsca zerowe.

    Odpowiedź
    1. D=[−5, 4]D = [-5,\,4].
    2. ZWZW: {2}\{2\}, [−1, 2][-1,\,2] i (−1, 2](-1,\,2], razem [−1, 2][-1,\,2].
    3. Miejsca zerowe: −x=0-x = 0 dla x=0x = 0; x−2=0x - 2 = 0 dla x=2∈(1, 4]x = 2 \in (1,\,4]. Są to 00 i 22.
  2. Dla tej samej funkcji podaj przedziały monotoniczności oraz najmniejszą wartość i argument, dla którego jest przyjmowana.

    Odpowiedź
    1. Stała w [−5, −2][-5,\,-2], malejąca w [−2, 1][-2,\,1], rosnąca w [1, 4][1,\,4].
    2. Najmniejsza wartość −1-1 dla x=1x = 1 (pełne kółko w (1, −1)(1,\,-1), bo 11 należy do środkowej gałęzi).

4 Zbiory argumentów dla warunku f(x)≷cf(x) \gtrless c

Przepis na nierówność z wykresu

  1. Narysuj prostą y=cy = c.
  2. Na każdej gałęzi znajdź część wykresu nad prostą (dla >>) albo pod nią (dla <<). Punkty przecięcia policz ze wzoru gałęzi.
  3. Rzuć te części na oś OxOx. Końce: przy nierówności ostrej punkt przecięcia jest wykluczony, przy końcu dziedziny decyduje kółko.
  4. Sklej kawałki, które się stykają, i zapisz sumę przedziałów.

Gałąź stała f(x)=cf(x) = c na przedziale daje równanie f(x)=cf(x) = c z przedziałem rozwiązań.

Przykład 4.1 Równanie i nierówność dla funkcji 1

Dla funkcji z zadania w części 3 wyznacz zbiór rozwiązań równania f(x)=2f(x) = 2 i nierówności f(x)≥1f(x) \ge 1.

  1. f(x)=2f(x) = 2: na [−5, −2)[-5,\,-2) zawsze; −x=2-x = 2 daje x=−2∈[−2, 1]x = -2 \in [-2,\,1]; x−2=2x - 2 = 2 daje x=4∈(1, 4]x = 4 \in (1,\,4]. Kawałek [−5, −2)[-5,\,-2) i punkt −2-2 sklejają się w [−5, −2][-5,\,-2].
  2. f(x)≥1f(x) \ge 1: na [−5, −2)[-5,\,-2) zawsze (2≥12 \ge 1); −x≥1-x \ge 1 daje x≤−1x \le -1, czyli [−2, −1][-2,\,-1]; x−2≥1x - 2 \ge 1 daje x≥3x \ge 3, czyli [3, 4][3,\,4].

Wynik: f(x)=2f(x) = 2 dla x∈[−5, −2]∪{4}x \in [-5,\,-2] \cup \{4\};  f(x)≥1\ f(x) \ge 1 dla x∈[−5, −1]∪[3, 4]x \in [-5,\,-1] \cup [3,\,4].

Sprawdzenie w symulacji: funkcja 1, warunek f(x)≥cf(x) \ge c, c=1c = 1.

Zadania · część 4

3 zadania · ok. 10 min

  1. Dla funkcji 2 (przykład 3.1) wyznacz zbiór rozwiązań nierówności f(x)<1f(x) < 1.

    Odpowiedź
    1. x+4<1x + 4 < 1 daje x<−3x < -3, czyli [−4, −3)[-4,\,-3).
    2. Gałąź stała: 3<13 < 1 fałsz.
    3. −2x+7<1-2x + 7 < 1 daje x>3x > 3, czyli (3, 5)(3,\,5).
    4. x∈[−4, −3)∪(3, 5)x \in [-4,\,-3) \cup (3,\,5).
  2. Ile rozwiązań ma równanie f(x)=2f(x) = 2 dla funkcji 2? A równanie f(x)=3f(x) = 3?

    Odpowiedź
    1. f(x)=2f(x) = 2: x=−2x = -2 i x=52x = \tfrac52, czyli dwa rozwiązania.
    2. f(x)=3f(x) = 3: każde x∈[−1, 2]x \in [-1,\,2], czyli nieskończenie wiele.
  3. Funkcja f(x)={−x−1dla x∈[−5, −1)x+2dla x∈[−1, 2]1dla x∈(2, 5]f(x) = \begin{cases} -x - 1 & \text{dla } x \in [-5,\,-1) \\ x + 2 & \text{dla } x \in [-1,\,2] \\ 1 & \text{dla } x \in (2,\,5] \end{cases} (funkcja 3 w symulacji) ma skok w x=−1x = -1. Podaj jej zbiór wartości i zbiór rozwiązań nierówności f(x)>2f(x) > 2.

    Odpowiedź
    1. ZWZW: lewa gałąź (0, 4](0,\,4], środkowa [1, 4][1,\,4], prawa {1}\{1\}, razem (0, 4](0,\,4].
    2. −x−1>2-x - 1 > 2 daje x<−3x < -3, czyli [−5, −3)[-5,\,-3).
    3. x+2>2x + 2 > 2 daje x>0x > 0, czyli (0, 2](0,\,2].
    4. x∈[−5, −3)∪(0, 2]x \in [-5,\,-3) \cup (0,\,2].

5 Trening rachunkowy

Próbka treningu rachunkowego. Pełny trening ma 44 przykładów i zadań, z odpowiedziami i w wersji do druku.

Poziom A · wartości i miejsca zerowe

Zestawy A

  1. Oblicz wartość funkcji f(x)={x2−2xdla x≤14−3xdla x>1f(x) = \begin{cases} x^2 - 2x & \text{dla } x \le 1 \\ 4 - 3x & \text{dla } x > 1 \end{cases} dla podanego argumentu.

    1. f(−2)f(-2)
    2. f(1)f(1)
    Odpowiedzi

    a) 88   b) −1-1

  2. Wyznacz wszystkie miejsca zerowe (albo stwierdź, że ich nie ma).

    1. {2x+4dla x<0x−5dla x≥0\begin{cases} 2x + 4 & \text{dla } x < 0 \\ x - 5 & \text{dla } x \ge 0 \end{cases}
    2. {x2−1dla x≤02x−6dla x>0\begin{cases} x^2 - 1 & \text{dla } x \le 0 \\ 2x - 6 & \text{dla } x > 0 \end{cases}
    Odpowiedzi

    a) −2, 5-2,\ 5   b) −1, 3-1,\ 3

Poziom B · tabela i parametr

Zestawy B

  1. Funkcja ff jest określona tabelą: f(−2)=3f(-2) = 3, f(−1)=0f(-1) = 0, f(0)=−2f(0) = -2, f(1)=0f(1) = 0, f(2)=3f(2) = 3, f(3)=5f(3) = 5. Odpowiedz.

    1. liczba miejsc zerowych
    Odpowiedzi

    a) 22

  2. Wyznacz parametr.

    1. f(x)=3x+mf(x) = 3x + m,  f(2)=−1\ f(2) = -1
    Odpowiedzi

    a) m=−7m = -7

Poziom C · funkcja przedziałami liniowa

Zestawy C

  1. f(x)={x+3dla x∈[−4, −1)2dla x∈[−1, 1]−x+3dla x∈(1, 4]f(x) = \begin{cases} x + 3 & \text{dla } x \in [-4,\,-1) \\ 2 & \text{dla } x \in [-1,\,1] \\ -x + 3 & \text{dla } x \in (1,\,4] \end{cases}. Podaj.

    1. dziedzinę
    2. zbiór wartości
    Odpowiedzi

    a) [−4, 4][-4,\,4]   b) [−1, 2][-1,\,2]

  2. f(x)={−2x−4dla x∈[−5, −2]x+2dla x∈(−2, 2)4dla x∈[2, 5)f(x) = \begin{cases} -2x - 4 & \text{dla } x \in [-5,\,-2] \\ x + 2 & \text{dla } x \in (-2,\,2) \\ 4 & \text{dla } x \in [2,\,5) \end{cases}. Podaj.

    1. zbiór wartości
    2. zbiór rozwiązań f(x)=4f(x) = 4
    Odpowiedzi

    a) [0, 6][0,\,6]   b) {−4}∪[2, 5)\{-4\} \cup [2,\,5)

  3. f(x)={x+5dla x∈[−5, −2)−xdla x∈[−2, 3]1dla x∈(3, 5]f(x) = \begin{cases} x + 5 & \text{dla } x \in [-5,\,-2) \\ -x & \text{dla } x \in [-2,\,3] \\ 1 & \text{dla } x \in (3,\,5] \end{cases} (ze skokiem). Podaj.

    1. zbiór wartości
    Odpowiedzi

    a) [−3, 3)[-3,\,3)

6 Na maturze

Zadanie „funkcja przedziałami liniowa i cztery luki” pojawia się w większości sesji od 2024 roku i jest warte zwykle 4 punkty. Według sprawozdań CKE w maju 2025 zdający uzyskali średnio 67% punktów, a w maju 2026 w dwóch częściach 66% i 63%. Od sierpnia 2025 zasady oceniania mówią wprost: zdanie jest poprawne tylko wtedy, gdy krańce przedziału są poprawne i da się jednoznacznie ustalić, czy przedział jest otwarty, czy domknięty. Niestaranny nawias oznacza więc 0 punktów za to zdanie. Poniższe zadania są nasze, w stylu arkusza.

Zadania w stylu maturalnym

4 zadania · 7 pkt · ok. 15 min

  1. (0–4 pkt) Funkcja ff jest określona wzorem f(x)={−x−1dla x∈[−5, −2]1dla x∈(−2, 1)2x−1dla x∈[1, 3)f(x) = \begin{cases} -x - 1 & \text{dla } x \in [-5,\,-2] \\ 1 & \text{dla } x \in (-2,\,1) \\ 2x - 1 & \text{dla } x \in [1,\,3) \end{cases}. Uzupełnij zdania. Wpisz odpowiednie przedziały w wykropkowanych miejscach.

    1. Dziedziną funkcji ff jest przedział ………… .
    2. Zbiorem wartości funkcji ff jest przedział ………… .
    3. Zbiorem wszystkich rozwiązań równania f(x)=1f(x) = 1 jest przedział ………… .
    4. Zbiorem wszystkich rozwiązań nierówności f(x)>3f(x) > 3 jest zbiór ………… .

    Rozwiązanie i punktacja
    1. Dziedzina. [−5, 3)[-5,\,3).
    2. Zbiór wartości. lewa gałąź od f(−5)=4f(-5) = 4 do f(−2)=1f(-2) = 1, czyli [1, 4][1,\,4]; środkowa 11; prawa od f(1)=1f(1) = 1 do 55 (bez 55), czyli [1, 5)[1,\,5). Razem [1, 5)[1,\,5).
    3. Równanie. −x−1=1-x - 1 = 1 dla x=−2x = -2; gałąź stała na (−2, 1)(-2,\,1); 2x−1=12x - 1 = 1 dla x=1x = 1. Razem [−2, 1][-2,\,1].
    4. Nierówność. −x−1>3-x - 1 > 3 dla x<−4x < -4, czyli [−5, −4)[-5,\,-4); 2x−1>32x - 1 > 3 dla x>2x > 2, czyli (2, 3)(2,\,3). Razem [−5, −4)∪(2, 3)[-5,\,-4) \cup (2,\,3).

    1 pkt za każde poprawnie uzupełnione zdanie.

    Uwaga: zdanie jest poprawne tylko wtedy, gdy oba krańce i rodzaje nawiasów są poprawne.

  2. (0–1 pkt) Funkcja ff jest określona wzorem f(x)={x2−9dla x<12−xdla x≥1f(x) = \begin{cases} x^2 - 9 & \text{dla } x < 1 \\ 2 - x & \text{dla } x \ge 1 \end{cases}. Zbiorem wszystkich miejsc zerowych funkcji ff jest

    A.{−3, 3}\{-3,\,3\}B.{−3, 2}\{-3,\,2\}C.{−3, 2, 3}\{-3,\,2,\,3\}D.{2, 3}\{2,\,3\}
    Odpowiedź

    B.

    1. x2−9=0x^2 - 9 = 0 daje x=±3x = \pm 3; warunek x<1x < 1 spełnia tylko −3-3.
    2. 2−x=02 - x = 0 daje x=2≥1x = 2 \ge 1 ✓.
    3. C to błąd „bez odrzucania”: f(3)=2−3=−1≠0f(3) = 2 - 3 = -1 \ne 0.
  3. (0–1 pkt) Funkcja ff jest określona tabelą:

    xx−3-3−2-2−1-100112233
    f(x)f(x)11−2-2003300−2-222

    Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F, jeśli jest fałszywe.

    1. Funkcja ff ma dokładnie dwa miejsca zerowe.   P   F
    2. Największą wartością funkcji ff jest f(3)f(3).   P   F

    Odpowiedź

    PF.

    1. Zera w x=−1x = -1 i x=1x = 1: dwa.
    2. Największa wartość to f(0)=3f(0) = 3, a f(3)=2f(3) = 2.
  4. (0–1 pkt) Funkcja f(x)=x2+kx−8f(x) = x^2 + kx - 8 ma miejsce zerowe x=2x = 2. Wtedy

    A.k=−2k = -2B.k=2k = 2C.k=4k = 4D.k=6k = 6
    Odpowiedź

    B.

    1. f(2)=4+2k−8=0f(2) = 4 + 2k - 8 = 0
    2. 2k=42k = 4, więc k=2k = 2.

7 Najczęstsze błędy

„Kawałki [−4, −1][-4,\,-1] i (−1, 2)(-1,\,2) zapisuję jako [−4, −1]∪(−1, 2)[-4,\,-1] \cup (-1,\,2).”
Matematycznie to ten sam zbiór. Gdy luka mówi „jest przedział”, zapisz jeden przedział [−4, 2)[-4,\,2). Przy sklejaniu od razu widać, czy punkt styku należy do zbioru.
„Najmniejsza wartość to −3-3, bo tam kończy się wykres.”
Jeśli na końcu jest puste kółko, ta wartość nie jest przyjmowana i najmniejszej wartości może nie być wcale.
„Miejsca zerowe gałęzi x2−9x^2 - 9 to ±3\pm 3, więc oba są miejscami zerowymi ff.”
Tylko te, które należą do przedziału tej gałęzi. Pozostałe odrzucasz.
„Równanie f(x)=cf(x) = c ma jedno albo kilka rozwiązań.”
Na gałęzi stałej równej cc rozwiązań jest nieskończenie wiele: cały przedział.
„Przy f(x)>0f(x) > 0 biorę nawias z wykresu.”
W punkcie przecięcia z prostą y=cy = c nierówność ostra nie zachodzi, więc nawias jest okrągły, nawet jeśli kółko jest pełne.

8 Sprawdź się

Odpowiedz w myślach, zanim rozwiniesz odpowiedź.

1 Jak na wykresie sprawdzić, czy krzywa jest wykresem funkcji?

Każda prosta pionowa przecina ją co najwyżej w jednym punkcie.

2 Wykres kończy się pustym kółkiem w (5, −3)(5,\,-3). Czy −3-3 należy do zbioru wartości?

Nie, chyba że −3-3 jest przyjmowane w innym punkcie wykresu.

3 Co oznacza pozioma część wykresu na wysokości cc dla równania f(x)=cf(x) = c?

Cały przedział rozwiązań.

4 Dlaczego miejsca zerowe gałęzi trzeba sprawdzić z przedziałem?

Wzór gałęzi obowiązuje tylko na jej przedziale; poza nim wartość ff liczy się innym wzorem.

9 Karta wzorów i co dalej

Odczyt

DD: rzut na OxOx,  ZW\ ZW: rzut na OyOy

pełne kółko [ ][\,], puste ( )(\,)

wartość skrajna: o ile istnieje

Warunek f(x)≷cf(x) \gtrless c

prosta y=cy = c, każda gałąź osobno

ostra: punkt przecięcia wykluczony

sklej stykające się kawałki

Broszura CKE „Wybrane wzory matematyczne” nie zawiera nic z tej lekcji: odczyt z wykresu i zapis przedziałów trzeba mieć opanowany.

Dalej: funkcja liniowa (lekcja 5.2 Funkcja liniowa), a potem funkcja kwadratowa (5.3 Funkcja kwadratowa: trzy postacie i wykres).

Korzystają z tej lekcji 5.2 Funkcja liniowa5.3 Funkcja kwadratowa: trzy postacie i wykres5.5 Proporcjonalność odwrotna5.6 Funkcja wykładnicza i logarytmiczna6.1 Ciągi: wzór ogólny, rekurencja, monotoniczność