Trzy wzory: kwadrat sumy, kwadrat różnicy i różnica kwadratów. Rozwija się nimi nawiasy, ale ważniejsze jest czytanie ich od tyłu: rozkład na czynniki, skracanie ułamków i liczenie wartości wyrażeń w głowie. Na nich opiera się też połowa dowodów z lekcji o podzielności.
Czas
ok. 35 min czytania + ok. 1 h zadań
Zadania
10 zadań w treści, próbka treningu rachunkowego, 6 zadań w stylu maturalnym; pełny trening na osobnej stronie
Ile to jest 1012−992? Można podnieść do kwadratu i odjąć (10201−9801), ale prościej skorzystać z różnicy kwadratów:
1012−992=(101−99)(101+99)=2⋅200=400.
Ta sama sztuczka działa na wyrażeniach z literami: rozkład na czynniki pozwala skracać ułamki, liczyć wartości dla liczb z pierwiastkami i dowodzić podzielności. W maju 2025 i 2026 roku zadania z tej lekcji rozwiązało od 60% do 78% zdających; najtrudniejsze było działanie na wyrażeniach wymiernych.
Czytane od lewej do prawej rozwijają nawiasy; od prawej do lewej zwijają wyrażenie w kwadrat albo iloczyn. Trójmian jest kwadratem, gdy środkowy wyraz to podwojony iloczyn: x2+10x+25=x2+2⋅x⋅5+52=(x+5)2.
Symulacja 1 Wzory jako pola. Kwadrat o boku a+b dzieli się na a2, b2 i dwa prostokąty ab. W trybie „a2−b2” z kwadratu wycinamy róg i przekładamy pasek tak, że powstaje prostokąt (a+b)×(a−b).
Przykład 1.1 Różnica dwóch kwadratów sum
Zapisz w postaci ogólnej (2x+3)2−(x−2)2.
(2x+3)2=4x2+12x+9.
(x−2)2=x2−4x+4.
Różnica (uwaga na minus przed nawiasem): 4x2+12x+9−x2+4x−4.
Wynik:3x2+16x+5.
Sprawdzenie dla x=1: 25−1=24 i 3+16+5=24 ✓. Inna droga: różnica kwadratów, ((2x+3)−(x−2))((2x+3)+(x−2))=(x+5)(3x+1).
Przykład 1.2 Zwijanie w kwadrat
Oblicz wartość x2−6x+9 dla x=3+5.
x2−6x+9=(x−3)2.
(3+5−3)2=(5)2.
Wynik:5. Bez zwijania trzeba by liczyć (3+5)2−6(3+5)+9.
Zadania · część 1
4 zadania · ok. 8 min
Rozwiń (3−2)2.
Odpowiedź
3−43+4
=7−43.
Wymnóż (2a+5b)(2a−5b).
Odpowiedź
4a2−25b2.
Zapisz jako kwadrat: x2+14x+49 i 9y2−12y+4.
Odpowiedź
(x+7)2
(3y−2)2.
Oblicz w pamięci 52⋅48.
Odpowiedź
(50+2)(50−2)=2500−4
=2496.
2 Rozkład na czynniki
Kolejność przy rozkładzie
Wyłącz wspólny czynnik przed nawias: x3−4x=x(x2−4).
Zastosuj wzór skróconego mnożenia: x(x2−4)=x(x−2)(x+2).
Przy czterech wyrazach spróbuj grupowania: x3+2x2−x−2=x2(x+2)−(x+2)=(x+2)(x2−1).
Przykład 2.1 Wyłączenie i wzór
Rozłóż na czynniki x3−6x2+9x.
x(x2−6x+9).
x2−6x+9=(x−3)2.
Wynik:x(x−3)2.
Zadania · część 2
3 zadania · ok. 8 min
Rozłóż na czynniki 2x2−18.
Odpowiedź
2(x2−9)
=2(x−3)(x+3).
Rozłóż na czynniki 5x3−10x2+5x.
Odpowiedź
5x(x2−2x+1)
=5x(x−1)2.
Rozłóż na czynniki x3−3x2−4x+12.
Odpowiedź
x2(x−3)−4(x−3)=(x−3)(x2−4)
=(x−3)(x−2)(x+2).
3 Wyrażenia wymierne
Wyrażenie wymierne
To iloraz dwóch wielomianów, np. x2+3xx2−9. Dziedzina: wszystkie liczby, dla których mianownik nie jest zerem.
Skracać można tylko czynniki (po rozłożeniu licznika i mianownika), nigdy składniki sumy.
Mnożenie: BA⋅DC=BDAC; dzielenie: BA:DC=BA⋅CD (wtedy także C=0).
Przykład 3.1 Iloczyn
Uprość x2−6x+9x2−3x⋅x+1x−3 i podaj, dla jakich x wyrażenie ma sens.
Rozkład: (x−3)2x(x−3)⋅x+1x−3.
Dziedzina: x=3 i x=−1.
Skracanie: (x−3)2 w mianowniku i (x−3)⋅(x−3) w liczniku.
Wynik:x+1x dla x=3, x=−1.
Przykład 3.2 Iloraz
Uprość x2−x3:x2−16.
Dzielenie to mnożenie przez odwrotność: x(x−1)3⋅6(x−1)(x+1).
Dziedzina: x=0, x=1, x=−1.
Wynik:2xx+1.
Zadania · część 3
3 zadania · ok. 10 min
Skróć x2+5xx2−25 i podaj dziedzinę.
Odpowiedź
x(x+5)(x−5)(x+5), dziedzina x=0, x=−5.
=xx−5.
Uprość x2+3x2x+6⋅4x.
Odpowiedź
x(x+3)2(x+3)⋅4x dla x=0, x=−3
=21.
Uprość 3xx2−4:6x2x−2.
Odpowiedź
3x(x−2)(x+2)⋅x−26x2 dla x=0, x=2
=2x(x+2).
4 Trening rachunkowy
Próbka treningu rachunkowego. Pełny trening ma 34 przykładów i zadań, z odpowiedziami i w wersji do druku.
Poziom A · wzory
Zestawy A
Rozwiń i uprość.
(x+4)2
(2x−3)(2x+3)
Odpowiedzi
a) x2+8x+16 b) 4x2−3
Zapisz jako kwadrat albo iloczyn.
4x2+12x+9
x2−22x+2
Odpowiedzi
a) (2x+3)2 b) (x−2)2
Poziom B · rozkład i wartości
Zestawy B
Rozłóż na czynniki.
3x2−12
x3+x2−9x−9
Odpowiedzi
a) 3(x−2)(x+2) b) (x+1)(x−3)(x+3)
Oblicz wartość wyrażenia (najpierw je zwiń).
x2+8x+16 dla x=3−4
x2−2xy+y2 dla x=5+1, y=5−1
Odpowiedzi
a) 3 b) 4
Poziom C · wyrażenia wymierne
Zestawy C
Uprość i podaj, dla jakich x wyrażenie ma sens.
x2−4xx2−16
x2−95x:x−310
Wskazówka
Najpierw rozłóż każdy licznik i mianownik na czynniki, zapisz dziedzinę z mianowników (przy dzieleniu także z licznika dzielnika), dopiero potem skracaj.
W arkuszach podstawowych z lat 2025–2026 tematy tej lekcji to zwykle jedno lub dwa zadania zamknięte: różnica dwóch kwadratów sum do zapisania w postaci ogólnej (72% w maju 2025), wartość trójmianu dla liczby z pierwiastkiem po zwinięciu w kwadrat (78% w maju 2026), rozkład wielomianu na czynniki, iloczyn lub iloraz wyrażeń wymiernych (60%). Wzory skróconego mnożenia są też potrzebne w każdym dowodzie podzielności. Poniższe zadania są nasze, w stylu arkusza.
Zadania w stylu maturalnym
6 zadań · 7 pkt · ok. 15 min
(0–1 pkt) Dla każdej liczby rzeczywistej x wyrażenie (2x+3)2−(x−2)2 jest równe
A.3x2+16x+5B.3x2+5C.3x2+8x+5D.5x2+8x+13
Odpowiedź
A.
4x2+12x+9−(x2−4x+4)
=3x2+16x+5.
C to zgubiona zmiana znaku przy −4x.
(0–1 pkt) Wartość wyrażenia x2−6x+9 dla x=3+5 jest równa
A.5B.5C.14+65D.9
Odpowiedź
A.
x2−6x+9=(x−3)2
=(5)2=5.
(0–1 pkt) Wielomian x3−8x2+16x jest równy
A.x(x−4)2B.x(x+4)2C.x(x−4)(x+4)D.(x−4)3
Odpowiedź
A.
x(x2−8x+16)
=x(x−4)2.
(0–1 pkt) Dla każdej liczby x=3, x=−1 wyrażenie x2−6x+9x2−3x⋅x+1x−3 jest równe
A.x+1xB.x+1x−3C.x+1x(x−3)D.x+11
Odpowiedź
A.
(x−3)2x(x−3)⋅x+1x−3
=x+1x.
(0–1 pkt) Oceń prawdziwość stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F, jeśli jest fałszywe.
1. Dla każdej liczby rzeczywistej x: (x+1)2−(x−1)2=4x. P / F 2. Dla każdej liczby x=1: x−1x2−1=x−1. P / F
Odpowiedź
PF.
x2+2x+1−(x2−2x+1)=4x.
x−1(x−1)(x+1)=x+1, a nie x−1.
(0–2 pkt) Oblicz wartość wyrażenia x2+4x+4x2−4 dla x=2−2. Zapisz obliczenia.
Rozwiązanie i punktacja
Uproszczenie.(x+2)2(x−2)(x+2)=x+2x−2(x=−2).
Podstawienie.22−4.
Wynik.22−4=1−24=1−22.
1 pkt za uproszczenie do x+2x−2 ALBO za poprawne podstawienie do wyrażenia wyjściowego. 2 pkt za wynik 1−22 (lub równoważny, np. 22−42).
6 Najczęstsze błędy
„(a+b)2=a2+b2.”
Brakuje 2ab, czyli dwóch prostokątów z symulacji. (3+4)2=49, a 9+16=25.
„−(x−2)2=−x2−4x+4.”
Minus przed nawiasem zmienia znak każdego wyrazu: −(x2−4x+4)=−x2+4x−4.
„x+5x+3=53, bo skracam x.”
Skraca się tylko czynniki, a tu x jest składnikiem sumy. Ten ułamek nie da się uprościć.
„Po skróceniu dziedzina przestaje mieć znaczenie.”
Wyrażenie po skróceniu jest równe wyjściowemu tylko w dziedzinie wyjściowego: x−1x2−1=x+1 dla x=1.
„x2+6x+9=(x+9)2.”
Ostatni wyraz to b2, więc b=3: (x+3)2. Sprawdzaj środkowy wyraz: 2⋅x⋅3=6x ✓.
7 Sprawdź się
Odpowiedz w myślach, zanim rozwiniesz odpowiedź.
1 Ile to (x−5)2?
x2−10x+25.
2 Jak rozłożyć x2−49?
(x−7)(x+7).
3 Kiedy trójmian x2+bx+c jest kwadratem (x+k)2?
Gdy b=2k i c=k2.
4 Co trzeba zrobić przed skracaniem ułamka?
Rozłożyć licznik i mianownik na czynniki (i zapisać dziedzinę).
5 Ile to 201⋅199?
2002−1=39999.
8 Karta wzorów i co dalej
Wzory
(a±b)2=a2±2ab+b2
a2−b2=(a−b)(a+b)
Wyrażenia wymierne
dziedzina: mianownik =0
skraca się czynniki, nie składniki
dzielenie: mnożenie przez odwrotność
Wzory skróconego mnożenia (także na sześciany, potrzebne na poziomie rozszerzonym) są w broszurze CKE „Wybrane wzory matematyczne”. Rozpoznawania ich „od tyłu” i reguły skracania broszura nie zawiera.