Matematyka i fizyka od podstaw
PLEN

Matura z matematyki › V. Funkcje › 5.4 podstawowy szkic · Trening · PDF do druku

Zanim zaczniesz 5.3 Funkcja kwadratowa: trzy postacie i wykres

Matura · poziom podstawowy 5.4

Funkcja kwadratowa w przedziale i zadania optymalizacyjne

Największa albo najmniejsza wartość funkcji kwadratowej jest w wierzchołku albo na końcu przedziału. Z tej jednej obserwacji biorą się trzy typy zadań maturalnych: wartości w przedziale, odczytywanie zastosowań (rzut, zysk, przychód) i zadanie optymalizacyjne za 3–4 punkty, które pojawia się prawie w każdym arkuszu podstawowym.

Czas
ok. 40 min czytania + ok. 1 h zadań
Zadania
9 zadań w treści, próbka treningu rachunkowego, 6 zadań w stylu maturalnym; pełny trening na osobnej stronie
Wymagania
podstawa programowa, zakres podstawowy: V.10, V.11, XIII

0 40 metrów siatki

Masz 40 metrów siatki i chcesz ogrodzić prostokątny wybieg dla psa przy ścianie domu. Ściana zastępuje jeden bok, więc siatka idzie tylko wzdłuż trzech. Jakie wymiary dają największy wybieg?

Możesz próbować: 5×305 \times 30 daje 150 m2150\ \text{m}^2, 10×2010 \times 20 daje 200 m2200\ \text{m}^2, 15×1015 \times 10 daje 150 m2150\ \text{m}^2. Wygląda na to, że 10×2010 \times 20 jest najlepsze, ale skąd pewność, że 9,5×219{,}5 \times 21 nie daje więcej? Na maturze tabelka prób daje 0 punktów. Potrzebna jest funkcja: pole jako funkcja kwadratowa jednej zmiennej. Jej wierzchołek odpowiada na pytanie dokładnie. Wrócimy do tego wybiegu w części 3.

1 Wartość największa i najmniejsza w przedziale

Na całej osi funkcja kwadratowa ma tylko jedną wartość skrajną: w wierzchołku. Dla a>0a > 0 jest to wartość najmniejsza, a największej nie ma, bo ramiona rosną bez końca. W przedziale domkniętym [α, β][\alpha,\,\beta] jest inaczej: funkcja ma tam zawsze i wartość największą, i najmniejszą. Kandydatów jest najwyżej trzech.

Wartości skrajne funkcji kwadratowej w przedziale [α, β][\alpha,\,\beta]

  1. Oblicz p=−b2ap = -\dfrac{b}{2a} (albo odczytaj z postaci kanonicznej).
  2. Jeśli p∈[α, β]p \in [\alpha,\,\beta]: porównaj trzy liczby f(α)f(\alpha), f(p)f(p), f(β)f(\beta).
  3. Jeśli p∉[α, β]p \notin [\alpha,\,\beta]: funkcja jest w tym przedziale monotoniczna, więc porównaj tylko f(α)f(\alpha) i f(β)f(\beta).

Skrót: gdy pp leży w przedziale, dla a>0a > 0 najmniejsza wartość to q=f(p)q = f(p), a największa jest na końcu położonym dalej od osi symetrii x=px = p. Dla a<0a < 0 odwrotnie.

Przykład 1.1 Wierzchołek w przedziale

Wyznacz największą i najmniejszą wartość funkcji f(x)=x2−4x+1f(x) = x^2 - 4x + 1 w przedziale [0, 5][0,\,5].

  1. p=42=2p = \frac{4}{2} = 2, a 2∈[0, 5]2 \in [0,\,5], więc wierzchołek się liczy.
  2. f(0)=1f(0) = 1, f(2)=4−8+1=−3f(2) = 4 - 8 + 1 = -3, f(5)=25−20+1=6f(5) = 25 - 20 + 1 = 6.

Wynik: najmniejsza wartość −3-3 (dla x=2x = 2), największa 66 (dla x=5x = 5).

Sprawdzenie skrótem: a=1>0a = 1 > 0, więc minimum w wierzchołku. Koniec 55 jest dalej od osi x=2x = 2 niż koniec 00 (o 33, a nie o 22), więc tam jest maksimum ✓.

Przykład 1.2 Wierzchołek poza przedziałem

Wyznacz największą i najmniejszą wartość funkcji f(x)=−2x2+8x−3f(x) = -2x^2 + 8x - 3 w przedziale [3, 5][3,\,5].

  1. p=−82⋅(−2)=2p = -\frac{8}{2\cdot(-2)} = 2, a 2∉[3, 5]2 \notin [3,\,5]. Wierzchołka nie liczymy, choć to w nim jest największa wartość na całej osi.
  2. Ramiona w dół, a przedział leży na prawo od wierzchołka: funkcja w nim maleje. f(3)=−18+24−3=3f(3) = -18 + 24 - 3 = 3, f(5)=−50+40−3=−13f(5) = -50 + 40 - 3 = -13.

Wynik: największa wartość 33 (dla x=3x = 3), najmniejsza −13-13 (dla x=5x = 5).

Pułapka: q=f(2)=5q = f(2) = 5 jest większe od 33, ale x=2x = 2 nie należy do przedziału. Kto poda 55, traci punkt.

Symulacja 1 Parabola i przedział [α, β][\alpha,\,\beta]. Przesuwaj oś symetrii i końce przedziału. Kółka to kandydaci na wartości skrajne, a pełne punkty pokazują, który kandydat wygrywa. Wyprowadź oś symetrii poza przedział i zobacz, że wierzchołek przestaje się liczyć.

Zadania · część 1

3 zadania · ok. 10 min

  1. Wyznacz największą i najmniejszą wartość funkcji f(x)=x2+2x−3f(x) = x^2 + 2x - 3 w przedziale [−3, 1][-3,\,1].

    Odpowiedź
    1. p=−1∈[−3, 1]p = -1 \in [-3,\,1].
    2. f(−1)=−4f(-1) = -4
    3. f(−3)=0f(-3) = 0
    4. f(1)=0f(1) = 0.
    5. Najmniejsza −4-4, największa 00 (na obu końcach: są tak samo daleko od osi).
  2. Wyznacz największą i najmniejszą wartość funkcji f(x)=−x2+6x−5f(x) = -x^2 + 6x - 5 w przedziale [0, 2][0,\,2].

    Odpowiedź
    1. p=3∉[0, 2]p = 3 \notin [0,\,2]: funkcja w tym przedziale rośnie.
    2. f(0)=−5f(0) = -5
    3. f(2)=−4+12−5=3f(2) = -4 + 12 - 5 = 3.
    4. Najmniejsza −5-5, największa 33.
    5. (Nie q=4q = 4: wierzchołek jest poza przedziałem.)
  3. Dla f(x)=2(x−1)2−3f(x) = 2(x - 1)^2 - 3 w przedziale [−2, 3][-2,\,3] ktoś pisze: „największa wartość jest dla x=3x = 3, bo to prawy koniec przedziału”. Sprawdź i popraw.

    Odpowiedź
    1. p=1p = 1, f(1)=−3f(1) = -3 to najmniejsza wartość.
    2. f(−2)=2⋅9−3=15f(-2) = 2\cdot 9 - 3 = 15
    3. f(3)=2⋅4−3=5f(3) = 2\cdot 4 - 3 = 5.
    4. Największa jest 1515 dla x=−2x = -2: ten koniec leży dalej od osi x=1x = 1 (o 33, a nie o 22). „Prawy koniec” nie ma tu nic do rzeczy.

2 Funkcja kwadratowa w zastosowaniach

W zadaniach z kontekstem wzór zwykle jest podany. Trzeba tylko rozpoznać, o który element paraboli pyta treść, i odpowiedzieć w jednostkach zadania.

Słownik: pytanie → element paraboli

„kiedy najwyżej / przy jakiej cenie największy zysk” → pp (argument wierzchołka);

„jak wysoko / jaki największy zysk” → q=f(p)q = f(p) (wartość w wierzchołku);

„kiedy spadnie / przy jakiej cenie przychód zero” → miejsce zerowe (to, które ma sens w zadaniu);

„z jakiej wysokości / jaki koszt stały” → f(0)=cf(0) = c.

Przykład 2.1 Rzut piłki

Wysokość piłki (w metrach) po tt sekundach od wyrzutu opisuje wzór h(t)=−5t2+10t+15h(t) = -5t^2 + 10t + 15. Z jakiej wysokości wyrzucono piłkę? Po jakim czasie i na jakiej wysokości była najwyżej? Kiedy spadła na ziemię?

  1. Wysokość początkowa: h(0)=15h(0) = 15 m.
  2. Wierzchołek: p=−102⋅(−5)=1p = -\frac{10}{2\cdot(-5)} = 1, q=h(1)=−5+10+15=20q = h(1) = -5 + 10 + 15 = 20. Najwyżej po 11 s, na wysokości 2020 m.
  3. Ziemia: −5t2+10t+15=0-5t^2 + 10t + 15 = 0, czyli t2−2t−3=0t^2 - 2t - 3 = 0, (t−3)(t+1)=0(t - 3)(t + 1) = 0. Pierwiastek t=−1t = -1 nie ma sensu (czas przed wyrzutem), zostaje t=3t = 3 s.

Wynik: start z 1515 m, najwyżej 2020 m po 11 s, upadek po 33 s.

Sprawdzenie: h(3)=−45+30+15=0h(3) = -45 + 30 + 15 = 0 ✓. Wzór ma sens tylko dla t∈[0, 3]t \in [0,\,3]: po upadku piłka nie leci dalej pod ziemię.

Przykład 2.2 Cena biletu

Kino sprzedaje bilety po 2020 zł i ma 300300 widzów. Każda obniżka ceny o 11 zł przyciąga 2525 widzów więcej. Przychód przy obniżce o xx zł opisuje wzór P(x)=(20−x)(300+25x)P(x) = (20 - x)(300 + 25x), gdzie 0≤x≤200 \le x \le 20. Przy jakiej cenie biletu przychód jest największy?

  1. Wzór jest w postaci iloczynowej: miejsca zerowe x=20x = 20 i x=−12x = -12, ramiona w dół (przy x2x^2 stoi −25-25).
  2. p=20+(−12)2=4p = \frac{20 + (-12)}{2} = 4, a 4∈[0, 20]4 \in [0,\,20].
  3. Pytanie jest o cenę, nie o obniżkę: 20−4=1620 - 4 = 16 zł. Przychód P(4)=16⋅400=6400P(4) = 16\cdot 400 = 6400 zł.

Wynik: cena 1616 zł (przychód 64006400 zł zamiast 60006000 zł przy cenie 2020 zł).

Pułapka: odpowiedź „x=4x = 4” nie odpowiada na pytanie. W zasadach oceniania CKE za takie zadanie samo pp daje 1 punkt z 2, a drugi punkt jest za cenę.

Zadania · część 2

3 zadania · ok. 10 min

  1. Kamień wyrzucony pionowo w górę jest po tt sekundach na wysokości h(t)=−5t2+30th(t) = -5t^2 + 30t (w metrach). Na jaką największą wysokość się wzniósł i kiedy spadł?

    Odpowiedź
    1. p=3p = 3
    2. h(3)=−45+90=45h(3) = -45 + 90 = 45 m.
    3. h(t)=−5t(t−6)=0h(t) = -5t(t - 6) = 0 dla t=6t = 6 s (i t=0t = 0, czyli chwili wyrzutu).
  2. Zysk firmy (w złotych) ze sprzedaży xx sztuk towaru dziennie opisuje wzór Z(x)=−2x2+120x−1000Z(x) = -2x^2 + 120x - 1000. Ile sztuk trzeba sprzedać, żeby zysk był największy, i ile wtedy wynosi?

    Odpowiedź
    1. p=−120−4=30p = -\frac{120}{-4} = 30 sztuk
    2. Z(30)=−1800+3600−1000=800Z(30) = -1800 + 3600 - 1000 = 800 zł.
  3. Suma dwóch liczb jest równa 1414. Jakie to liczby, jeśli ich iloczyn jest największy możliwy?

    Odpowiedź
    1. Liczby xx i 14−x14 - x, iloczyn I(x)=x(14−x)I(x) = x(14 - x), miejsca zerowe 00 i 1414.
    2. p=7p = 7.
    3. Liczby 77 i 77, iloczyn 4949.

3 Zadanie optymalizacyjne krok po kroku

W zadaniu optymalizacyjnym wzoru nie ma: trzeba go ułożyć. Zawsze według tego samego przepisu, i właśnie za kolejne kroki tego przepisu są punkty.

Przepis na zadanie optymalizacyjne

  1. Zmienna. Oznacz literą xx jedną wielkość (jeśli treść ją wskazuje, weź tę).
  2. Związek. Z warunku zadania (suma długości, obwód, ilość materiału) wyraź pozostałe wielkości przez xx.
  3. Funkcja. Zapisz badaną wielkość (pole, objętość, przychód) jako funkcję jednej zmiennej xx.
  4. Dziedzina. Wszystkie długości muszą być dodatnie: stąd przedział dla xx.
  5. Wierzchołek. Oblicz pp i sprawdź, czy pp należy do dziedziny.
  6. Odpowiedź. Odpowiedz na pytanie z treści: wymiary, cena, wartość, a nie samo pp.

Typowa punktacja CKE w zadaniu za 4 punkty: 1 pkt za związek między wielkościami albo za zakres xx; 2 pkt za wzór funkcji; 3 pkt za wzór i dziedzinę (albo wzór i pp); 4 pkt za całość. Bez dziedziny najwyżej 3 punkty. Tabelka wartości bez funkcji: 0 punktów.

Przykład 3.1 Wybieg przy ścianie

Z 4040 m siatki ogradzamy prostokątny wybieg przy ścianie domu; ściana tworzy jeden bok i nie wymaga siatki. Wyznacz wymiary wybiegu o największym polu.

  1. Zmienna: xx to długość każdego z dwóch boków prostopadłych do ściany.
  2. Związek: na bok równoległy do ściany zostaje 40−2x40 - 2x.
  3. Funkcja: P(x)=x(40−2x)=−2x2+40xP(x) = x(40 - 2x) = -2x^2 + 40x.
  4. Dziedzina: x>0x > 0 i 40−2x>040 - 2x > 0, czyli x∈(0, 20)x \in (0,\,20).
  5. Wierzchołek: miejsca zerowe 00 i 2020, więc p=10∈(0, 20)p = 10 \in (0,\,20). Ramiona w dół, więc to maksimum.

Wynik: wybieg 1010 m ×\times 2020 m (bok 2020 m przy ścianie), pole 200 m2200\ \text{m}^2.

Sprawdzenie: 10+20+10=4010 + 20 + 10 = 40 m siatki ✓. P(9,5)=9,5⋅21=199,5<200P(9{,}5) = 9{,}5\cdot 21 = 199{,}5 < 200, zgodnie z wierzchołkiem.

Symulacja 2 Wybieg z 4040 m siatki. Zmieniaj xx, czyli bok prostopadły do ściany. Schemat pokazuje kształt wybiegu, wykres obok (na telefonie pod spodem) pole P(x)=x(40−2x)P(x) = x(40 - 2x). Ta sama siatka daje bardzo różne pola; największe jest w wierzchołku paraboli.

Przykład 3.2 Prostopadłościan (typ za 4 punkty)

Suma długości wszystkich krawędzi prostopadłościanu jest równa 3636. Jedna krawędź podstawy jest dwa razy dłuższa od drugiej. Wyznacz wzór i dziedzinę funkcji opisującej pole powierzchni bocznej w zależności od krótszej krawędzi podstawy xx. Oblicz wymiary prostopadłościanu o największym polu powierzchni bocznej.

  1. Zmienna: krawędzie podstawy xx i 2x2x, wysokość hh.
  2. Związek: prostopadłościan ma po 44 krawędzie każdej długości, więc 4(x+2x+h)=364(x + 2x + h) = 36, stąd h=9−3xh = 9 - 3x.
  3. Funkcja: pole boczne to obwód podstawy razy wysokość, P(x)=2(x+2x)(9−3x)=6x(9−3x)=−18x2+54xP(x) = 2(x + 2x)(9 - 3x) = 6x(9 - 3x) = -18x^2 + 54x.
  4. Dziedzina: x>0x > 0 i h=9−3x>0h = 9 - 3x > 0, czyli x∈(0, 3)x \in (0,\,3).
  5. Wierzchołek: miejsca zerowe 00 i 33, p=32∈(0, 3)p = \frac32 \in (0,\,3), ramiona w dół.

Wynik: krawędzie 1,51{,}5, 33 i 4,54{,}5; największe pole boczne P(32)=6⋅32⋅92=40,5P\left(\frac32\right) = 6\cdot\frac32\cdot\frac92 = 40{,}5.

Sprawdzenie: 4(1,5+3+4,5)=4⋅9=364(1{,}5 + 3 + 4{,}5) = 4\cdot 9 = 36 ✓. W zasadach oceniania podobnego zadania z 2025 roku założenie bez podstaw, że podstawa jest kwadratem, to inny model i co najwyżej 2 punkty.

Zadania · część 3

3 zadania · ok. 20 min

  1. Różnica dwóch liczb jest równa 88. Wyznacz te liczby, jeśli ich iloczyn jest najmniejszy możliwy.

    Odpowiedź
    1. Liczby xx i x−8x - 8, iloczyn I(x)=x(x−8)I(x) = x(x - 8), ramiona w górę.
    2. p=4p = 4.
    3. Liczby 44 i −4-4, iloczyn −16-16.
    4. (Dziedzina: wszystkie liczby rzeczywiste.)
  2. Na bokach kwadratu ABCDABCD o boku 66 wybrano punkty E∈ABE \in AB, F∈BCF \in BC, G∈CDG \in CD, H∈DAH \in DA tak, że ∣AE∣=∣BF∣=∣CG∣=∣DH∣=x|AE| = |BF| = |CG| = |DH| = x. Wyznacz xx, dla którego pole czworokąta EFGHEFGH jest najmniejsze, i oblicz to pole.

    Wskazówka

    Od pola kwadratu odejmij cztery jednakowe trójkąty prostokątne o przyprostokątnych xx i 6−x6 - x.

    Odpowiedź
    1. S(x)=36−4⋅12x(6−x)=2x2−12x+36S(x) = 36 - 4\cdot\frac12 x(6 - x) = 2x^2 - 12x + 36, dziedzina x∈(0, 6)x \in (0,\,6).
    2. p=3p = 3
    3. S(3)=18S(3) = 18.
    4. Najmniejsze pole 1818, gdy punkty są środkami boków.
  3. W trójkąt prostokątny o przyprostokątnych 66 i 88 wpisano prostokąt tak, że dwa jego boki leżą na przyprostokątnych, a jeden wierzchołek na przeciwprostokątnej. Wyznacz wymiary prostokąta o największym polu.

    Wskazówka

    Ustaw trójkąt w układzie współrzędnych: wierzchołki (0, 0)(0,\,0), (6, 0)(6,\,0), (0, 8)(0,\,8). Przeciwprostokątna leży na prostej y=8−43xy = 8 - \frac43 x.

    Odpowiedź
    1. Boki prostokąta: xx i y=8−43xy = 8 - \frac43x (to samo daje podobieństwo trójkątów).
    2. P(x)=x(8−43x)P(x) = x\left(8 - \frac43x\right), dziedzina x∈(0, 6)x \in (0,\,6), miejsca zerowe 00 i 66.
    3. p=3p = 3.
    4. Prostokąt 3×43 \times 4, pole 1212, czyli połowa pola trójkąta.

4 Trening rachunkowy

Próbka treningu rachunkowego. Pełny trening ma 36 przykładów i zadań, z odpowiedziami i w wersji do druku.

Poziom A · wartości w przedziale

Zestawy A

  1. Wyznacz najmniejszą i największą wartość funkcji w podanym przedziale.

    1. x2−2x−3x^2 - 2x - 3, [0, 3][0,\,3]
    2. x2+4x+1x^2 + 4x + 1, [0, 2][0,\,2]
    Wskazówka

    Najpierw pp. Jeśli leży w przedziale, porównaj trzy wartości: na końcach i w wierzchołku. Jeśli nie, tylko dwie na końcach.

    Odpowiedzi

    a) min −4-4, max 00   b) min 11, max 1313 (p=−2p = -2 poza przedziałem)

  2. Podaj argument, dla którego funkcja przyjmuje w przedziale największą wartość.

    1. (x−4)2+2(x - 4)^2 + 2, [0, 10][0,\,10]
    2. −(x−3)2+1-(x - 3)^2 + 1, [5, 9][5,\,9]
    Wskazówka

    Dla a>0a > 0 wygrywa koniec dalszy od osi symetrii. Dla a<0a < 0 wierzchołek, jeśli jest w przedziale; jeśli nie, koniec bliższy wierzchołka.

    Odpowiedzi

    a) x=10x = 10   b) x=5x = 5

Poziom B · zastosowania i układanie funkcji

Zestawy B

  1. Wzór jest podany. Odpowiedz: dla jakiego argumentu wartość jest największa i ile wynosi?

    1. wysokość h(t)=−5t2+40th(t) = -5t^2 + 40t (m, tt w s)
    2. przychód P(x)=(10+x)(200−5x)P(x) = (10 + x)(200 - 5x) zł przy cenie 10+x10 + x zł
    Odpowiedzi

    a) t=4t = 4 s, 8080 m   b) x=15x = 15, cena 2525 zł, 31253125 zł

  2. Nie rozwiązuj do końca: zapisz funkcję jednej zmiennej i jej dziedzinę.

    1. pole prostokąta o obwodzie 3030, xx to jeden bok
    2. pole boczne prostopadłościanu o podstawie kwadratowej o boku xx i sumie krawędzi 2424
    Wskazówka

    Z warunku wyraź drugą wielkość przez xx. Dziedzina: obie wielkości dodatnie (albo nieujemne, jeśli treść na to pozwala).

    Odpowiedzi

    a) P(x)=x(15−x)P(x) = x(15 - x), x∈(0, 15)x \in (0,\,15)   b) h=6−2xh = 6 - 2x, P(x)=4x(6−2x)P(x) = 4x(6 - 2x), x∈(0, 3)x \in (0,\,3)

Poziom C · pełne zadanie optymalizacyjne

Zestawy C

  1. Dokończ zadania z zestawu B: wyznacz wymiary (albo liczby), dla których wartość jest największa lub najmniejsza, i tę wartość.

    1. prostokąt o obwodzie 3030, największe pole
    2. prostopadłościan o podstawie kwadratowej, suma krawędzi 2424, największe pole boczne
    Odpowiedzi

    a) kwadrat 7,5×7,57{,}5 \times 7{,}5, pole 56,2556{,}25   b) x=1,5x = 1{,}5, h=3h = 3, pole 1818

5 Na maturze

W 7 z 8 arkuszy podstawowych pisanych według podstawy z 2024 roku (sesje 2025–2026 i dwie matury próbne) było zadanie optymalizacyjne. W ósmym (próbnym) było zadanie o wartościach w przedziale. Razem z odczytywaniem zastosowań ta lekcja daje średnio około 3,4 z 50 punktów na arkusz. Trzy warianty:

  • za 4 punkty: bryła (prostopadłościan, walec) z jednym warunkiem na sumę długości; polecenie „wyznacz wzór i dziedzinę funkcji… oblicz…, dla którego… jest największe”. W maju 2025 takie zadanie dało zdającym średnio 38% punktów;
  • za 3 punkty: figura płaska, dziedzina podana w treści; szukane bywa minimum;
  • za 1–2 punkty: wzór podany (przychód, rzut), trzeba wskazać pp albo qq i odpowiedzieć w jednostkach zadania.

Poniższe zadania są nasze, w stylu arkusza; punktacja jest wzorowana na zasadach oceniania CKE.

Zadania w stylu maturalnym

6 zadań · 12 pkt · ok. 25 min

  1. (0–1 pkt) Najmniejsza wartość funkcji f(x)=x2−6x+5f(x) = x^2 - 6x + 5 w przedziale [4, 7][4,\,7] jest równa

    A.−4-4B.−3-3C.55D.1212
    Odpowiedź

    B.

    1. p=3∉[4, 7]p = 3 \notin [4,\,7], funkcja w przedziale rośnie:
    2. f(4)=16−24+5=−3f(4) = 16 - 24 + 5 = -3.
    3. A to q=f(3)q = f(3), czyli wierzchołek spoza przedziału.
    4. D to f(7)f(7), wartość największa.
  2. (0–1 pkt) Funkcja f(x)=(x−2)2+1f(x) = (x - 2)^2 + 1 przyjmuje w przedziale [0, 5][0,\,5] największą wartość dla argumentu

    A.00B.22C.55D.1010
    Odpowiedź

    C.

    1. Koniec 55 jest dalej od osi x=2x = 2 niż koniec 00:
    2. f(5)=10f(5) = 10
    3. f(0)=5f(0) = 5.
    4. D to wartość, a pytanie jest o argument.
    5. B to argument wartości najmniejszej.
  3. (0–1 pkt) Piłka po tt sekundach od wyrzutu jest na wysokości h(t)=−5t2+20th(t) = -5t^2 + 20t (w metrach). Największa wysokość, na jaką wzniosła się piłka, jest równa

    A.22 mB.44 mC.2020 mD.4040 m
    Odpowiedź

    C.

    1. p=2p = 2 s
    2. h(2)=−20+40=20h(2) = -20 + 40 = 20 m.
    3. A to chwila, a nie wysokość.
    4. B to chwila upadku.
  4. (0–2 pkt) Wypożyczalnia rowerów przy cenie 3030 zł za dzień wypożycza 120120 rowerów. Każda podwyżka ceny o 11 zł zmniejsza liczbę wypożyczeń o 33. Przychód przy podwyżce o xx zł opisuje wzór P(x)=(30+x)(120−3x)P(x) = (30 + x)(120 - 3x), gdzie x∈[0, 40]x \in [0,\,40]. Oblicz cenę wypożyczenia, przy której przychód jest największy. Zapisz obliczenia.

    Rozwiązanie i punktacja
    1. Miejsca zerowe. P(x)=(30+x)(120−3x)P(x) = (30 + x)(120 - 3x) zeruje się dla x=−30x = -30 i x=40x = 40; ramiona w dół.
    2. Wierzchołek. p=−30+402=5∈[0, 40].p = \frac{-30 + 40}{2} = 5 \in [0,\,40].
    3. Odpowiedź. cena 30+5=3530 + 5 = 35 zł (przychód 35⋅105=367535\cdot 105 = 3675 zł).

    1 pkt za x=5x = 5 (np. z p=x1+x22p = \frac{x_1 + x_2}{2} albo z p=−b2ap = -\frac{b}{2a} po wymnożeniu). 2 pkt za cenę 3535 zł.

    Uwaga: odpowiedź „x=5x = 5” bez ceny: 1 pkt. Same liczby bez obliczeń: 1 pkt.

  5. (0–3 pkt) Dany jest prostokąt ABCDABCD, w którym ∣AB∣=8|AB| = 8 i ∣BC∣=4|BC| = 4. Na boku ABAB wybrano punkt EE, a na boku BCBC punkt FF tak, że ∣AE∣=∣BF∣=x|AE| = |BF| = x, gdzie x∈(0, 4)x \in (0,\,4). Wyznacz wzór funkcji P(x)P(x) opisującej pole trójkąta DEFDEF. Oblicz xx, dla którego to pole jest najmniejsze.

    Wskazówka

    Od pola prostokąta odejmij pola trzech trójkątów prostokątnych: ADEADE, EBFEBF i FCDFCD.

    Rozwiązanie i punktacja
    1. Trzy trójkąty. PADE=12⋅4x=2xPEBF=12x(8−x)PFCD=12⋅8(4−x)=16−4x.\begin{aligned}P_{ADE} &= \tfrac12\cdot 4x = 2x \\ P_{EBF} &= \tfrac12 x(8 - x) \\ P_{FCD} &= \tfrac12\cdot 8(4 - x) = 16 - 4x.\end{aligned}
    2. Funkcja. P(x)=32−2x−(4x−12x2)−(16−4x)=12x2−2x+16.\begin{aligned}P(x) &= 32 - 2x - \left(4x - \tfrac12x^2\right) - (16 - 4x)\\ &= \tfrac12x^2 - 2x + 16.\end{aligned}
    3. Wierzchołek. p=22⋅12=2∈(0, 4)p = \frac{2}{2\cdot\frac12} = 2 \in (0,\,4), ramiona w górę.
    4. Odpowiedź. najmniejsze pole dla x=2x = 2 (równe 1414).

    1 pkt za zapisanie pola DEFDEF jako różnicy pola prostokąta i pól trzech trójkątów ALBO za pola co najmniej dwóch z tych trójkątów w zależności od xx. 2 pkt za wzór P(x)=12x2−2x+16P(x) = \frac12x^2 - 2x + 16. 3 pkt za x=2x = 2.

    Uwaga: dziedzina jest podana w treści, więc nie jest punktowana. Samo „x=2x = 2” bez wzoru: 0 pkt.

  6. (0–4 pkt) Suma długości wszystkich krawędzi graniastosłupa prawidłowego czworokątnego jest równa 4848. Niech xx oznacza długość krawędzi podstawy. Wyznacz wzór i dziedzinę funkcji opisującej pole powierzchni bocznej tego graniastosłupa w zależności od xx. Oblicz xx, dla którego pole powierzchni bocznej jest największe. Zapisz obliczenia.

    Rozwiązanie i punktacja
    1. Związek. podstawa to kwadrat o boku xx, wysokość hh: 8x+4h=488x + 4h = 48, stąd h=12−2xh = 12 - 2x.
    2. Funkcja. P(x)=4xh=4x(12−2x)=−8x2+48x.\begin{aligned}P(x) &= 4xh \\ &= 4x(12 - 2x) \\ &= -8x^2 + 48x.\end{aligned}
    3. Dziedzina. x>0x > 0 i 12−2x>012 - 2x > 0, czyli x∈(0, 6)x \in (0,\,6).
    4. Wierzchołek. miejsca zerowe 00 i 66, więc p=3∈(0, 6)p = 3 \in (0,\,6); ramiona w dół.
    5. Odpowiedź. x=3x = 3 (wtedy h=6h = 6, pole boczne 7272).

    1 pkt za związek h=12−2xh = 12 - 2x ALBO za zakres x∈(0, 6)x \in (0,\,6). 2 pkt za wzór P(x)=4x(12−2x)P(x) = 4x(12 - 2x) ALBO za związek i zakres. 3 pkt za wzór i dziedzinę ALBO za wzór i p=3p = 3. 4 pkt za wzór, dziedzinę i x=3x = 3.

    Uwagi: tabelka wartości bez funkcji: 0 pkt. Liczenie pochodnej bez uzasadnienia, że w x=3x = 3 jest maksimum: co najwyżej 3 pkt.

6 Najczęstsze błędy

„Najmniejsza wartość w przedziale to zawsze qq.”
Tylko gdy pp należy do przedziału (i a>0a > 0). Najpierw sprawdź, czy wierzchołek w ogóle jest w przedziale.
„Największa wartość jest na prawym końcu.”
Jest na końcu położonym dalej od osi symetrii (dla a>0a > 0), a ten może być lewym.
„Policzyłem kilka wartości w tabelce i widać, gdzie jest maksimum.”
Tabelka niczego nie dowodzi: między sprawdzonymi liczbami może być lepsza. W zasadach oceniania CKE za takie rozwiązanie jest 0 punktów.
„Dziedzina to formalność.”
W zadaniu za 4 punkty jest za nią punkt. A bez niej nie wiesz, czy pp w ogóle wchodzi w grę.
„Podstawa prostopadłościanu jest kwadratem.”
Tylko jeśli tak mówi treść. Według sprawozdania CKE z 2025 roku zdający często narzucali ten „najbardziej znany” model, a w zasadach oceniania to najwyżej 2 punkty.
„Odpowiedź: x=5x = 5.”
Pytanie było o cenę, wymiary albo pole. pp to krok, nie odpowiedź.

7 Sprawdź się

Odpowiedz w myślach, zanim rozwiniesz odpowiedź.

1 Ilu kandydatów na wartości skrajne trzeba sprawdzić w przedziale domkniętym?

Dwa końce i wierzchołek, ale wierzchołek tylko wtedy, gdy pp należy do przedziału.

2 Gdzie jest największa wartość funkcji z a>0a > 0, gdy pp leży w przedziale?

Na końcu dalszym od osi x=px = p.

3 Skąd bierze się dziedzina w zadaniu optymalizacyjnym?

Z warunku, że wszystkie długości (albo liczby sztuk, czas) są dodatnie, zapisanego przez xx.

4 Wzór przychodu ma postać (a+x)(b−kx)(a + x)(b - kx). Jak najszybciej znaleźć pp?

To postać iloczynowa: miejsca zerowe −a-a i bk\frac bk, a pp jest w połowie między nimi.

5 Za co nie dostaniesz punktów w zadaniu optymalizacyjnym, nawet przy dobrym wyniku?

Za tabelkę prób bez funkcji i za samo pp bez wzoru.

8 Karta wzorów i co dalej

Przedział [α, β][\alpha,\,\beta]

kandydaci: f(α)f(\alpha), f(β)f(\beta) oraz f(p)f(p), gdy p∈[α, β]p \in [\alpha,\,\beta]

p∉[α, β]p \notin [\alpha,\,\beta]: funkcja monotoniczna, skrajne na końcach

Optymalizacja

zmienna → związek → funkcja → dziedzina → p∈Dp \in D? → odpowiedź

p=−b2a=x1+x22p = -\dfrac{b}{2a} = \dfrac{x_1 + x_2}{2}, wartość skrajna q=f(p)q = f(p)

Wzór na wierzchołek jest w tablicach CKE „Wybrane wzory matematyczne”. Przepisu na zadanie optymalizacyjne tam nie ma: ten trzeba mieć w głowie.

Dalej: równania i nierówności kwadratowe (lekcja 3.2 Równania i nierówności kwadratowe, równania wielomianowe w postaci iloczynowej). Na poziomie rozszerzonym optymalizacja wraca z pochodną, gdy badana funkcja nie jest kwadratowa (np. objętość pudełka to wielomian trzeciego stopnia).

Korzystają z tej lekcji 13.4 Zadania optymalizacyjne z pochodną14.1 Arkusz próbny: poziom podstawowy