Ostatnie zadanie każdego arkusza rozszerzonego z lat 2025–2026 to wiązka: część pierwsza „wykaż, że wielkość wyraża się wzorem …” za 2–3 punkty i część druga „wyznacz wartość największą (najmniejszą)” za 4 punkty. Drugą część zdający rozwiązują wyraźnie lepiej (łatwość 42% i 47%) niż pierwszą (22% i 16%). Oznacza to, że pochodną liczyć umieją; trudniej jest im zbudować model i przejść cały, punktowany krok po kroku rytuał. Ta lekcja to oba elementy: jak dojść do wzoru funkcji i jak zapisać rozwiązanie, które dostaje komplet punktów.
Czas
ok. 30 min czytania + ok. 60 min zadań
Zadania
5 zadań w treści, próbka treningu rachunkowego, 2 zadania w stylu maturalnym (w tym wiązka); pełny trening na osobnej stronie
Wymagania
podstawa programowa, zakres rozszerzony: XIII.6R
0 Od opisu do funkcji jednej zmiennej
Zadanie optymalizacyjne opisuje rodzinę obiektów (puszki o danej objętości, prostokąty wpisane w figurę, stożki opisane na kuli) i pyta, który z nich jest „najlepszy”. Rozwiązanie zawsze ma ten sam szkielet: wybierz jedną zmienną, wyraź przez nią badaną wielkość, wyznacz dziedzinę, a potem znajdź ekstremum tej funkcji jak w lekcji 13.3 Monotoniczność i ekstrema funkcji. Na poziomie podstawowym robiło się to samo z funkcją kwadratową i wierzchołkiem paraboli (lekcja 5.4 Funkcja kwadratowa w przedziale i zadania optymalizacyjne); pochodna pozwala zrobić to dla dowolnej funkcji.
1 Rytuał w sześciu krokach
Pełne rozwiązanie
Zmienna i dziedzina: co oznacza x i z jakiego przedziału jest (wymiary dodatnie, punkt w danej ćwiartce).
Wzór funkcjif(x) badanej wielkości (w wiązce zwykle podany w części pierwszej).
Pochodnaf′(x), z licznikiem rozłożonym na czynniki.
Miejsca zerowe pochodnej w dziedzinie; odrzuć pozostałe z uzasadnieniem.
Uzasadnienie, że to wartość największa (najmniejsza): znak f′ i monotoniczność na lewo i na prawo, albo „jedyne ekstremum lokalne w przedziale, i to maksimum”.
Odpowiedź na pytanie z treści: nie tylko x, ale to, o co pytano (wymiary, objętość, współrzędne punktu, równanie prostej).
Klucz CKE punktuje kroki 3–6: 1 punkt za pochodną, 2 za zera w dziedzinie, 3 za uzasadnienie, 4 za odpowiedź. Błąd rachunkowy po poprawnym wzorze na pochodną kosztuje mniej, jeśli pochodna wciąż ma dokładnie jedno zero w dziedzinie (można dostać 3 punkty), a więcej, jeśli nie (najwyżej 2).
Przykład 1.1 Puszka o najmniejszej powierzchni
Puszka w kształcie walca ma objętość 16πcm3. Wyznacz promień i wysokość puszki, dla których jej pole powierzchni całkowitej jest najmniejsze.
Zmienna.r>0 — promień podstawy. Z objętości πr2H=16π: H=r216.
Funkcja.P(r)=2πr2+2πrH=2πr2+r32π, r∈(0,+∞).
Pochodna.P′(r)=4πr−r232π=r24π(r3−8).
Zera.r3=8, r=2.
Uzasadnienie.P′(r)<0 dla r∈(0,2) i P′(r)>0 dla r>2: P maleje w (0,2] i rośnie w [2,+∞), więc P(2) jest wartością najmniejszą.
Odpowiedź.r=2 cm, H=4 cm (wysokość równa średnicy); P=24πcm2.
Przykład 1.2 Prostokąt pod parabolą
Wierzchołki A i B prostokąta ABCD leżą na osi Ox, a C i D na paraboli y=12−x2 nad osią Ox. Wyznacz największe pole takiego prostokąta.
Zmienna.C=(x,12−x2), D=(−x,12−x2) z symetrii, x∈(0,23).
Funkcja.P(x)=2x(12−x2)=24x−2x3.
Pochodna i zera.P′(x)=24−6x2=6(2−x)(2+x); w dziedzinie tylko x=2.
Uzasadnienie.P′>0 w (0,2), P′<0 w (2,23): maksimum, a zarazem wartość największa.
Odpowiedź.Pmax=P(2)=32 (prostokąt 4×8).
Symulacja 1 Trzy zadania z lekcji. Przesuwaj zmienną i obserwuj figurę oraz wykres badanej funkcji. Kropka na wykresie to bieżący wybór; znak pochodnej mówi, w którą stronę opłaca się przesunąć zmienną. Optimum jest tam, gdzie pochodna zmienia znak.
Zadania · część 1
2 zadania · ok. 10 min
Liczby x i y są dodatnie i x+y=12. Wyznacz największą wartość wyrażenia x2y.
Odpowiedź
f(x)=x2(12−x), x∈(0,12).
f′(x)=24x−3x2=3x(8−x); w dziedzinie x=8; f′ zmienia znak z + na −.
f(8)=64⋅4=256.
Prostopadłościenne pudełko bez pokrywy ma kwadratowe dno i objętość 32. Wyznacz wymiary pudełka o najmniejszym polu powierzchni.
Odpowiedź
Dno a×a, wysokość a232: P(a)=a2+a128, a>0.
P′(a)=2a−a2128=a22(a3−64); zero a=4, minimum.
Wymiary 4×4×2, P=48.
2 Część pierwsza: wyprowadzenie wzoru
Jak dojść do wzoru
Narysuj figurę (przekrój osiowy bryły, układ współrzędnych) i nazwij zmienną tak, jak w treści.
Znajdź więź, która usuwa drugą zmienną: dana objętość, dany obwód, punkt na krzywej, styczność, podobieństwo trójkątów, twierdzenie Pitagorasa.
Podstaw więź do wzoru na badaną wielkość i uprość do postaci z treści. W „wykaż, że” wzór końcowy jest dany, więc liczy się każdy krok przejścia.
Dziedzina wynika z geometrii: dodatnie długości, punkt w danej ćwiartce, warunek istnienia figury.
Przykład 2.1 Stożek opisany na kuli
Na kuli o promieniu 1 opisujemy stożki. a) Wykaż, że objętość stożka o wysokości h wyraża się wzorem V(h)=3(h−2)πh2 dla h>2. b) Wyznacz najmniejszą objętość.
Przekrój osiowy. trójkąt równoramienny o wysokości h i podstawie 2r, okrąg wpisany o promieniu 1; środek okręgu leży na wysokości, w odległości h−1 od wierzchołka.
Więź. sinus połowy kąta rozwarcia na dwa sposoby: h−11=r2+h2r, więc r2(h−1)2=r2+h2, r2(h2−2h)=h2, r2=h−2h.
Wzór.V=31πr2h=3(h−2)πh2; stożek istnieje dla h>2 (średnica kuli).
Zera i znak. w (2,+∞) tylko h=4; V′<0 w (2,4), V′>0 dla h>4: minimum.
Odpowiedź.Vmin=V(4)=616π=38π (wtedy r=2).
Zadania · część 2
2 zadania · ok. 12 min
Z prostokątnego arkusza 8×5 wycinamy w rogach cztery kwadraty o boku x i składamy otwarte pudełko. Wyznacz x, dla którego objętość pudełka jest największa, i tę objętość.
Odpowiedź
V(x)=x(8−2x)(5−2x), x∈(0,25).
V′(x)=12x2−52x+40=4(3x−10)(x−1); 310 poza dziedziną, zostaje x=1 (maksimum).
V(1)=1⋅6⋅3=18.
Wyznacz punkty paraboli y=x2 leżące najbliżej punktu (0,2) i tę najmniejszą odległość.
Odpowiedź
Kwadrat odległości: d2(x)=x2+(x2−2)2=x4−3x2+4.
(d2)′=4x3−6x=2x(2x2−3): zera 0 (maksimum lokalne, d2=4) i ±23 (minima).
d2=49−29+4=47, d=27; punkty (±23,23).
3 Skróty: kwadrat odległości, stałe czynniki
Co wolno uprościć
Odległośćd=… jest najmniejsza tam, gdzie najmniejszy jest d2 (pierwiastek jest rosnący). Badaj d2: unikasz pochodnej pierwiastka.
Stały dodatni czynnik (3π, 21) nie zmienia punktu, w którym jest ekstremum, ani znaku pochodnej. Można go wyłączyć przed nawias, ale w odpowiedzi wartość podaj z nim.
Jeśli badana funkcja okaże się kwadratowa, pochodna nie jest konieczna: wystarcza wierzchołek paraboli. Klucz przyjmuje każdą poprawną metodę.
Zadania · część 3
1 zadanie · ok. 8 min
Prosta przechodząca przez punkt (1,3) przecina dodatnie półosie układu w punktach (a,0) i (0,b). Wyznacz równanie tej prostej, dla której pole trójkąta odciętego z pierwszej ćwiartki jest najmniejsze.
Odpowiedź
Prosta ax+by=1 przez (1,3): a1+b3=1, b=a−13a, a>1.
P(a)=2ab=2(a−1)3a2; P′(a)=23⋅(a−1)2a(a−2): minimum dla a=2.
b=6, P=6; prosta 2x+6y=1, czyli y=−3x+6.
4 Trening rachunkowy
Próbka treningu rachunkowego. Pełny trening ma 10 przykładów i zadań, z odpowiedziami i w wersji do druku.
Poziom A · wzór funkcji i dziedzina
Zestawy A
Zapisz badaną wielkość jako funkcję jednej zmiennej i podaj dziedzinę.
Wiązka optymalizacyjna jest w każdej sesji rozszerzonej jako ostatnie zadanie. Przykłady z lat 2025–2026: pole kwietnika jako funkcja wymierna na przedziale (4,10], objętość stożków V(h) dla h>5, objętość wielomianowa V(a) na przedziale otwartym, pole trójkąta odciętego przez prostą (z odpowiedzią w postaci równania prostej), punkt wykresu (z odpowiedzią w postaci współrzędnych). Brak dziedziny, brak uzasadnienia, że to wartość największa, albo odpowiedź „x=43” zamiast pola, o które pytano, kosztuje 1–2 punkty nawet przy dobrym rachunku. Sprawozdanie z 2025 roku wymienia pochodną ilorazu w optymalizacji wśród umiejętności opanowanych „stosunkowo łatwo”. Poniższe zadania są nasze, w stylu arkusza.
Zadania w stylu maturalnym
2 zadania · 10 pkt · ok. 30 min
(0–6 pkt) Rozpatrujemy wszystkie graniastosłupy prawidłowe trójkątne o objętości 2.
1. (0–2 pkt) Wykaż, że pole powierzchni całkowitej graniastosłupa o krawędzi podstawy a wyraża się wzorem P(a)=23a2+a83.
2. (0–4 pkt) Wyznacz długość krawędzi podstawy graniastosłupa o najmniejszym polu powierzchni całkowitej. Oblicz to pole.
2. Uzasadnienie.P′<0 w (0,2), P′>0 w (2,+∞): wartość najmniejsza w a=2.
2. Odpowiedź.a=2, P(2)=23+43=63.
Część 1: 1 pkt za H=3a28, 2 pkt za doprowadzenie do wzoru. Część 2: 1 pkt za pochodną, 2 pkt za a=2 jako jedyne zero w dziedzinie, 3 pkt za uzasadnienie minimum, 4 pkt za a=2 i P=63.
(0–4 pkt) Punkt P=(x0,3−x02), gdzie x0∈(0,3), leży na paraboli y=3−x2. Styczna do paraboli w punkcie P tworzy z osiami układu trójkąt. Wyznacz x0, dla którego pole tego trójkąta jest najmniejsze, i to pole.
Rozwiązanie i punktacja
Styczna.y=−2x0(x−x0)+3−x02=−2x0x+x02+3; przecina osie w (0,x02+3) i (2x0x02+3,0).
Zero i znak. w dziedzinie x0=1; S′<0 w (0,1), S′>0 w (1,3).
Odpowiedź.x0=1, punkt P=(1,2), Smin=416=4.
1 pkt za równanie stycznej i punkty przecięcia z osiami. 2 pkt za wzór S(x0) z dziedziną. 3 pkt za pochodną, zero x0=1 i uzasadnienie minimum. 4 pkt za x0=1 i S=4.
6 Najczęstsze błędy
„P′(x)=0 dla x=2, więc to minimum.”
Brak uzasadnienia kosztuje punkt. Dopisz znak pochodnej po obu stronach albo „jedyne ekstremum lokalne w przedziale, i jest to minimum”.
„Odpowiedź: x=2.”
Pytanie brzmiało: jakie pole, jakie wymiary, jaki punkt, jaka prosta. Odpowiedz na pytanie z treści.
„Zera pochodnej: x=1 i x=310.”
Sprawdź dziedzinę: 310>25 nie daje pudełka. Odrzucenie trzeba zapisać.
„Wykazałem wzór, bo podstawiłem a=1 i się zgadza.”
Sprawdzenie na przykładzie nie jest dowodem. W części pierwszej trzeba wyprowadzić wzór dla dowolnego a z dziedziny.
7 Sprawdź się
Odpowiedz w myślach, zanim rozwiniesz odpowiedź.
1 Za które kroki rozwiązania klucz daje punkty w części drugiej wiązki?
Pochodna, zera w dziedzinie, uzasadnienie ekstremum, odpowiedź na pytanie.
2 Dlaczego odległość można zastąpić jej kwadratem?
Bo pierwiastek jest funkcją rosnącą: d i d2 mają minimum w tym samym punkcie.
3 Puszka o danej objętości i najmniejszej powierzchni: jaka jest zależność między H i r?
H=2r.
4 Kiedy wystarczy porównać wartości na końcach przedziału?
Na przedziale domkniętym, razem z punktami krytycznymi w środku. Na otwartym potrzebny jest argument z monotoniczności.
8 Karta wzorów i co dalej
Rytuał
zmienna + dziedzina, wzór f
f′, zera w dziedzinie
znak f′ ⇒ ekstremum, odpowiedź na pytanie
Więzi i skróty
objętość, obwód, punkt na krzywej, styczność
odległość: badaj d2
stały czynnik: wyłącz przed nawias
W broszurze CKE „Wybrane wzory matematyczne” są wzory na pochodne i równanie stycznej (dział 16) oraz wzory na pola i objętości (działy 10 i 12), które dają więzi. Schematu rozwiązania zadania optymalizacyjnego w broszurze nie ma.