W każdym arkuszu rozszerzonym z lat 2024–2026 było jedno zadanie za 4 punkty z wartością bezwzględną; sprawozdanie CKE nazywa je „pewniakiem”. Algorytm jest mechaniczny: punkty zerowania, przedziały, które razem dają całą oś, rozwiązanie w każdym przedziale, część wspólna, suma. Punkty traci się na przedziałach, które nie pokrywają osi, i na zapomnianej części wspólnej.
Czas
ok. 30 min czytania + ok. 60 min zadań
Zadania
6 zadań w treści, próbka treningu rachunkowego, 4 zadania w stylu maturalnym; pełny trening na osobnej stronie
Wymagania
podstawa programowa, zakres rozszerzony: III.R4
0 Moduł to odległość
∣x−a∣ to odległość liczby x od a na osi (lekcja 1.1 Działania, przedziały i wartość bezwzględna). Dlatego ∣x−3∣<2 to „x jest bliżej niż 2 od 3”, czyli (1,5). Przy dwóch modułach interpretacja odległościowa przestaje wystarczać i potrzebny jest algorytm. W zadaniach maturalnych moduły zawsze dzielą oś na kilka przedziałów, w których można je opuścić.
1 Proste przypadki: ∣f∣=c, ∣f∣<c, ∣f∣>c
Dla c>0
∣f(x)∣=c⟺f(x)=calbof(x)=−c;
∣f(x)∣<c⟺−c<f(x)<c;
∣f(x)∣>c⟺f(x)<−calbof(x)>c.
Dla c<0: ∣f∣=c i ∣f∣<c nie mają rozwiązań, ∣f∣>c zachodzi zawsze (w dziedzinie).
Przykład 1.1 Nierówność z jednym modułem
Rozwiąż nierówność ∣2x−5∣≥3.
2x−5≤−3 albo 2x−5≥3.
x≤1 albo x≥4.
Wynik:x∈(−∞,1]∪[4,+∞).
Zadania · część 1
2 zadania · ok. 4 min
Rozwiąż równanie ∣3x+1∣=7.
Odpowiedź
3x+1=7 albo 3x+1=−7: x=2 albo x=−38.
Rozwiąż nierówność ∣x2−5∣<4.
Odpowiedź
−4<x2−5<4, czyli 1<x2<9.
x∈(−3,−1)∪(1,3).
2 Metoda przedziałów
Algorytm (tak jest punktowany)
Wyznacz punkty, w których wyrażenia pod modułami się zerują.
Podziel oś na przedziały, które razem dają R: każdy punkt zerowania dołącz do jednego z sąsiednich przedziałów (np. (−∞,a), [a,b), [b,+∞)).
W każdym przedziale opuść moduły zgodnie ze znakiem: ∣u∣=u dla u≥0, ∣u∣=−u dla u<0.
Rozwiąż nierówność liniową i weź część wspólną z przedziałem.
Odpowiedź to suma wyników ze wszystkich przedziałów.
Symulacja 1 Lewa i prawa strona nierówności jako wykresy. Przerywane linie to punkty zerowania modułów: między nimi wykresy są odcinkami prostych (albo łukami paraboli), bo moduły można tam opuścić. Zbiór rozwiązań to te x, dla których wykres lewej strony jest pod (albo nad) wykresem prawej. Pierwsza nierówność to przykład 2.1.
Przykład 2.1 Dwa moduły, trzy przedziały
Rozwiąż nierówność ∣x−1∣−2∣x+2∣<−1.
Punkty zerowania: −2 i 1. Przedziały: (−∞,−2), [−2,1), [1,+∞).
x<−2: (1−x)+2(x+2)=x+5<−1, czyli x<−6. Część wspólna: (−∞,−6).
−2≤x<1: (1−x)−2(x+2)=−3x−3<−1, czyli x>−32. Część wspólna: (−32,1).
x≥1: (x−1)−2(x+2)=−x−5<−1, czyli x>−4. Część wspólna: [1,+∞).
Wynik:x∈(−∞,−6)∪(−32,+∞).
Zadania · część 2
2 zadania · ok. 12 min
Rozwiąż nierówność ∣2x+4∣+∣x−3∣≥9.
Odpowiedź
x<−2: −3x−1≥9, x≤−310.
−2≤x<3: x+7≥9, x≥2: [2,3).
x≥3: 3x+1≥9: cały [3,+∞).
x∈(−∞,−310]∪[2,+∞).
Rozwiąż równanie ∣x+3∣+∣x−1∣=6.
Odpowiedź
x<−3: −2x−2=6, x=−4 ✓.
−3≤x<1: 4=6, sprzeczność.
x≥1: 2x+2=6, x=2 ✓.
x∈{−4,2}.
3 Skróty: wyłączanie i kwadraty
Dwa ruchy, które skracają rachunek
Wyłączenie:∣4x−8∣=4∣x−2∣, ∣2−x∣=∣x−2∣. Często po tym zostaje mniej różnych modułów.
Kwadraty: dla nieujemnych stron ∣A∣≤∣B∣⟺A2≤B2⟺(A−B)(A+B)≤0. Sprawozdanie CKE z 2026 roku wskazuje tę drogę jako najszybszą.
Przykład 3.1 Przez kwadraty
Rozwiąż nierówność ∣x+1∣≤∣2x−4∣.
(x+1)2≤(2x−4)2⟺(x+1−2x+4)(x+1+2x−4)≤0.
(5−x)(3x−3)≤0⟺(x−5)(x−1)≥0.
Wynik:x∈(−∞,1]∪[5,+∞).
Zadania · część 3
1 zadanie · ok. 5 min
Rozwiąż równanie ∣6x−3∣+∣1−2x∣=8.
Odpowiedź
∣6x−3∣=3∣2x−1∣, ∣1−2x∣=∣2x−1∣, więc 4∣2x−1∣=8.
∣2x−1∣=2: x=23 albo x=−21.
4 Moduł z trójmianem
Przykład 4.1 Wspólny czynnik
Rozwiąż nierówność ∣2x−2∣<∣x2−1∣.
∣2x−2∣=2∣x−1∣, ∣x2−1∣=∣x−1∣∣x+1∣.
Dla x=1 obie strony są zerami: nierówność ostra nie zachodzi.
Dla x=1 dzielimy przez ∣x−1∣>0: 2<∣x+1∣, czyli x<−3 albo x>1.
Wynik:x∈(−∞,−3)∪(1,+∞). Dzielenie przez ∣x−1∣ bez osobnego zbadania x=1 to dokładnie ten błąd, który w 2026 kosztował zdających ostatni punkt.
Zadania · część 4
1 zadanie · ok. 6 min
Rozwiąż nierówność ∣x2−4∣≥∣x+2∣.
Odpowiedź
∣x+2∣∣x−2∣≥∣x+2∣.
x=−2: 0≥0 ✓.
x=−2: ∣x−2∣≥1, czyli x≤1 albo x≥3.
x∈(−∞,1]∪[3,+∞) (liczba −2 już jest w zbiorze).
5 Trening rachunkowy
Próbka treningu rachunkowego. Pełny trening ma 23 przykładów i zadań, z odpowiedziami i w wersji do druku.
Zadanie z wartością bezwzględną za 4 punkty było w każdym arkuszu rozszerzonym 2024–2026. Według sprawozdań CKE zdający uzyskali za nie średnio 52% punktów w 2025 i 49% w 2026, gdy po raz pierwszy pojawił się moduł z trójmianem. Zasady oceniania mają stałe ograniczenia: przedziały, które nie pokrywają R, dają co najwyżej 3 punkty; jeden błąd nierachunkowy przy opuszczaniu modułu co najwyżej 2 punkty; rozwiązanie graficzne bez rachunkowego sprawdzenia punktów przecięcia co najwyżej 3 punkty. Poniższe zadania są nasze, w stylu arkusza.
Zadania w stylu maturalnym
4 zadania · 16 pkt · ok. 45 min
(0–4 pkt) Rozwiąż nierówność ∣x+4∣−3∣x−1∣>−2.
Rozwiązanie i punktacja
Przedziały.(−∞,−4), [−4,1), [1,+∞).
x<−4.−(x+4)+3(x−1)=2x−7>−2, x>25: brak części wspólnej.
−4≤x<1.(x+4)+3(x−1)=4x+1>−2, x>−43: (−43,1).
x≥1.(x+4)−3(x−1)=−2x+7>−2, x<29: [1,29).
Suma.x∈(−43,29).
1 pkt za podział na przedziały i nierówność bez modułu w jednym z nich. 2 pkt za nierówności bez modułów we wszystkich przedziałach. 3 pkt za rozwiązania w dwóch przedziałach (z częścią wspólną). 4 pkt za odpowiedź.
Uwaga: przedziały, które nie dają razem R (np. same nierówności ostre), ograniczają wynik do 3 pkt.
1 pkt za wyłączenie (albo podział na przedziały i jeden przedział bez modułów). 2 pkt za równania we wszystkich przedziałach. 3 pkt za rozwiązania w co najmniej dwóch przedziałach. 4 pkt za {−3,4}.
(0–4 pkt) Rozwiąż nierówność ∣x2−9∣>∣3x−9∣.
Rozwiązanie i punktacja
Czynnik wspólny.∣x−3∣∣x+3∣>3∣x−3∣.
x=3.0>0: fałsz.
x=3.∣x+3∣>3: x<−6 albo x>0.
Odpowiedź.x∈(−∞,−6)∪(0,3)∪(3,+∞).
1 pkt za rozkład ∣x−3∣∣x+3∣ i 3∣x−3∣. 2 pkt za zbadanie x=3. 3 pkt za ∣x+3∣>3 i jego rozwiązanie. 4 pkt za zbiór z wykluczonym 3.
Uwaga: pominięcie warunku x=3 daje co najwyżej 3 pkt.
(0–4 pkt) Rozwiąż nierówność ∣x−2∣+∣x+2∣≤6−x.
Rozwiązanie i punktacja
x<−2.−2x≤6−x, x≥−6: [−6,−2).
−2≤x<2.4≤6−x, x≤2: cały [−2,2).
x≥2.2x≤6−x, x≤2: {2}.
Suma.x∈[−6,2].
1 pkt za przedziały i jeden przedział bez modułów. 2 pkt za wszystkie trzy nierówności. 3 pkt za rozwiązania w dwóch przedziałach. 4 pkt za [−6,2].
7 Najczęstsze błędy
„Przedziały: x<−2, −2<x<1, x>1.”
Punkty −2 i 1 nie należą do żadnego przedziału. Przedziały muszą dawać R; inaczej co najwyżej 3 punkty.
„W przedziale wyszło x>−4, więc to jest wynik.”
Wynik w przedziale [1,+∞) to część wspólna [1,+∞)∩(−4,+∞)=[1,+∞).
„Odpowiedź to część wspólna wyników z przedziałów.”
Odpowiedź to suma: każdy przedział daje swoją część zbioru.
„Dzielę obie strony przez ∣x−3∣.”
Tylko dla x=3; przypadek x=3 trzeba sprawdzić osobno.
8 Sprawdź się
Odpowiedz w myślach, zanim rozwiniesz odpowiedź.
1 Ile wynosi ∣x−2∣ dla x<2?
2−x.
2 Jaki jest zbiór rozwiązań ∣x+1∣<−3?
Pusty.
3 Na ile przedziałów dzielą oś trzy różne punkty zerowania?
Na cztery.
4 Kiedy wolno podnieść nierówność ∣A∣<∣B∣ do kwadratu?
Zawsze: obie strony są nieujemne.
9 Karta wzorów i co dalej
Proste przypadki (c>0)
∣f∣<c⟺−c<f<c
∣f∣>c⟺f<−c∨f>c
∣A∣≤∣B∣⟺(A−B)(A+B)≤0
Przedziały
razem R; w każdym część wspólna; na końcu suma
∣ku∣=∣k∣∣u∣, ∣a−b∣=∣b−a∣
W broszurze CKE „Wybrane wzory matematyczne” jest definicja wartości bezwzględnej i jej podstawowe własności. Metody przedziałów broszura nie opisuje.