Nierówność wielomianowa rzadko jest na maturze osobnym zadaniem, ale pojawia się w środku zadań z wartością bezwzględną, z parametrem i w dowodach. Metoda jest zawsze ta sama: rozłożyć wielomian na czynniki, zaznaczyć pierwiastki z krotnościami i odczytać znak z „wężyka”. Punkty traci się na pierwiastkach parzystej krotności i na czynnikach, które nie mają pierwiastków.
Czas
ok. 30 min czytania + ok. 50 min zadań
Zadania
6 zadań w treści, próbka treningu rachunkowego, 4 zadania w stylu maturalnym; pełny trening na osobnej stronie
Iloczyn (x+2)(x−1)(x−3) jest dodatni, gdy ujemnych czynników jest parzyście wiele. Dla bardzo dużego x wszystkie trzy są dodatnie, więc iloczyn też. Przy przejściu przez x=3 czynnik x−3 zmienia znak, więc zmienia się znak całości. Potem tak samo przy 1 i przy −2. Stąd zbiór (x+2)(x−1)(x−3)>0 to (−2,1)∪(3,+∞). Rysunek, na którym znak „wije się” przez kolejne pierwiastki, nazywa się w szkole wężykiem.
1 Metoda „wężyka”
Przepis na W(x)≷0
Rozłóż W na czynniki liniowe i kwadratowe bez pierwiastków: W(x)=a(x−x1)k1⋯(x−xn)kn⋅Q(x), gdzie Q>0.
Zaznacz pierwiastki na osi. Zacznij z prawej strony od znaku a.
Idąc w lewo, przy pierwiastku nieparzystej krotności zmień znak, przy parzystej zostaw (wykres się odbija).
Odczytaj przedziały; przy ≥ i ≤ dołącz wszystkie pierwiastki, także te parzystej krotności, wokół których znak jest „zły”.
Symulacja 1 Wielomian rozłożony na czynniki, jego wykres i pasek znaków pod spodem. Wybierz wielomian i nierówność. Większe kropki to pierwiastki parzystej krotności: wykres się od nich odbija i znak się nie zmienia. Porównaj W(x)>0 i W(x)≥0 dla (x+3)(x+1)(x−2)2: liczba 2 wchodzi do zbioru tylko przy nierówności nieostrej.
Znaki od prawej: (2,+∞): +; przy 2 bez zmiany: (−1,2): +; przy −1 zmiana: (−3,−1): −; przy −3 zmiana: (−∞,−3): +.
≤0: przedział ze znakiem − z końcami oraz pierwiastek 2.
Wynik:x∈[−3,−1]∪{2}.
Zadania · część 1
2 zadania · ok. 5 min
Rozwiąż nierówność −x(x−4)(x+1)>0.
Odpowiedź
Pierwiastki −1, 0, 4; współczynnik przy x3 ujemny.
Znaki od prawej: −, +, −, +.
x∈(−∞,−1)∪(0,4).
Rozwiąż nierówność (x−1)2(x+2)>0.
Odpowiedź
Dla x=1 kwadrat jest dodatni, więc znak to znak x+2.
x>−2 i x=1: (−2,1)∪(1,+∞).
2 Najpierw rozkład
Narzędzia rozkładu są w lekcji 2.2 Wielomiany: dzielenie, rozkład na czynniki, pierwiastki całkowite: wyłączanie przed nawias, grupowanie, wzory skróconego mnożenia, pierwiastki całkowite i dzielenie przez dwumian. Zanim zaczniesz szukać pierwiastków, sprawdź grupowanie: często wystarcza.
Przykład 2.1 Grupowanie
Rozwiąż nierówność x3−2x2−9x+18≥0.
x2(x−2)−9(x−2)=(x−2)(x2−9)=(x−2)(x−3)(x+3).
Pierwiastki −3, 2, 3 (pojedyncze), współczynnik dodatni: od prawej +, −, +, −.
Wynik:x∈[−3,2]∪[3,+∞).
Zadania · część 2
2 zadania · ok. 8 min
Rozwiąż nierówność x3+4x2+4x<0.
Odpowiedź
x(x+2)2<0.
Dla x=−2 znak to znak x: x<0, x=−2.
(−∞,−2)∪(−2,0).
Rozwiąż nierówność x3−3x2−4x+12≤0.
Odpowiedź
x2(x−3)−4(x−3)=(x−3)(x−2)(x+2).
Znaki od prawej: +, −, +, −.
x∈(−∞,−2]∪[2,3].
3 Równania dwukwadratowe
ax4+bx2+c=0
Podstaw t=x2 z warunkiem t≥0: at2+bt+c=0. Każde t>0 daje dwa rozwiązania x=±t, t=0 daje jedno (x=0), t<0 nie daje żadnego.
Przykład 3.1 Podstawienie
Rozwiąż równanie x4−7x2−18=0.
t=x2≥0: t2−7t−18=0, (t−9)(t+2)=0.
t=9 daje x=±3; t=−2<0 odrzucamy.
Wynik:x∈{−3,3}.
Zadania · część 3
1 zadanie · ok. 4 min
Rozwiąż nierówność x4−10x2+9<0.
Odpowiedź
(x2−1)(x2−9)=(x−1)(x+1)(x−3)(x+3).
Znaki od prawej: +, −, +, −, +.
x∈(−3,−1)∪(1,3).
4 Liczba rozwiązań z parametrem
Przykład 4.1 Cztery rozwiązania
Dla jakich m równanie x4−4x2+m=0 ma cztery różne rozwiązania?
t=x2: t2−4t+m=0 musi mieć dwa różne dodatnie pierwiastki.
Δ=16−4m>0, czyli m<4.
Oba dodatnie: t1+t2=4>0 ✓ i t1t2=m>0.
Wynik:m∈(0,4). Dla m=0 jest t=0 i t=4: trzy rozwiązania (0, ±2).
Zadania · część 4
1 zadanie · ok. 5 min
Dla jakich m równanie x4−2x2+m−3=0 ma dokładnie dwa rozwiązania?
Odpowiedź
t2−2t+m−3=0, t≥0. Dwa rozwiązania x są wtedy, gdy jest dokładnie jedno t>0 (i nie ma t=0).
Podwójny pierwiastek t=1: Δ=4−4(m−3)=0, czyli m=4.
Albo pierwiastki różnych znaków: t1t2=m−3<0, czyli m<3.
m∈(−∞,3)∪{4}.
5 Trening rachunkowy
Próbka treningu rachunkowego. Pełny trening ma 25 przykładów i zadań, z odpowiedziami i w wersji do druku.
Poziom A · postać iloczynowa
Zestawy A
Rozwiąż nierówność.
(x−1)(x+2)(x−4)<0
(x+1)2(x−3)≤0
Odpowiedzi
a) (−∞,−2)∪(1,4) b) (−∞,3]
Poziom B · najpierw rozkład
Zestawy B
Rozłóż i rozwiąż.
x3−4x≥0
x3−7x+6≤0
Odpowiedzi
a) [−2,0]∪[2,+∞) b) (−∞,−3]∪[1,2]
Poziom C · dwukwadratowe
Zestawy C
Rozwiąż.
x4−13x2+36=0
Odpowiedzi
a) ±2,±3
Podaj liczbę rozwiązań równania x4−6x2+m=0 dla podanego m.
W arkuszach rozszerzonych z lat 2024–2026 nie było osobnego zadania z nierównością wielomianową. Nierówności tego typu pojawiają się jako etap: w zadaniu z wartością bezwzględną z maja 2026 jedna z dróg prowadziła przez nierówność stopnia czwartego z pierwiastkiem podwójnym, a sprawozdanie CKE odnotowuje, że często pomijano warunek x=3. W informatorze nierówności wielomianowe od parametru są fragmentem zadania za 6 punktów. Poniższe zadania są nasze; ćwiczą to samo narzędzie w osobnych zadaniach.
Zadania w stylu maturalnym
4 zadania · 12 pkt · ok. 30 min
(0–3 pkt) Rozwiąż nierówność x3+x2−8x−12≥0.
Rozwiązanie i punktacja
Pierwiastek. dzielniki 12; W(3)=27+9−24−12=0.
Rozkład. Horner przez x−3: 1; 4; 4; 0, czyli W(x)=(x−3)(x2+4x+4)=(x−3)(x+2)2.
Znak.(x+2)2≥0; dla x=−2 znak to znak x−3.
Wynik.x∈{−2}∪[3,+∞).
1 pkt za znalezienie pierwiastka 3. 2 pkt za rozkład (x−3)(x+2)2. 3 pkt za zbiór {−2}∪[3,+∞).
Uwaga: odpowiedź [3,+∞) bez −2 to typowa utrata ostatniego punktu.
(0–2 pkt) Rozwiąż równanie 2x4−7x2−4=0.
Rozwiązanie i punktacja
Podstawienie.t=x2≥0: 2t2−7t−4=0, Δ=81, t=4 albo t=−21.
Wynik.t=4: x=±2; t=−21 odrzucamy.
1 pkt za rozwiązania równania w t. 2 pkt za x=±2 z odrzuceniem t<0.
(0–3 pkt) Rozwiąż nierówność (x2−4)(x2−6x+9)<0.
Rozwiązanie i punktacja
Rozkład.(x−2)(x+2)(x−3)2.
Znak. dla x=3 znak to znak (x−2)(x+2): ujemny dla −2<x<2.
Wynik.x∈(−2,2) (liczba 3 nie spełnia nierówności ostrej i nie leży w tym przedziale).
1 pkt za rozkład na czynniki liniowe. 2 pkt za poprawny układ znaków z uwzględnieniem pierwiastka podwójnego. 3 pkt za zbiór (−2,2).
(0–4 pkt) Wyznacz wszystkie wartości parametru m, dla których równanie x4−(m+1)x2+m=0 ma dokładnie cztery różne rozwiązania.
Rozwiązanie i punktacja
Podstawienie.t=x2: t2−(m+1)t+m=(t−1)(t−m)=0, czyli t=1 albo t=m.
Warunek. potrzeba dwóch różnych dodatnich t: m>0 i m=1.
Wynik.m∈(0,1)∪(1,+∞).
1 pkt za równanie w t. 2 pkt za pierwiastki t=1, t=m (albo za warunki Δ>0, t1t2>0, t1+t2>0). 3 pkt za warunki m>0 i m=1. 4 pkt za odpowiedź.
7 Najczęstsze błędy
„Przy każdym pierwiastku znak się zmienia.”
Tylko przy pierwiastku nieparzystej krotności. Przy (x−2)2 znak zostaje.
„(x−3)2(x+1)≥0, więc x≥−1.”
To prawda, ale przy >0 trzeba wykluczyć x=3, a przy ≤0 dołączyć {3} do (−∞,−1].
„Zaczynam od znaku + z prawej.”
Zaczynasz od znaku współczynnika przy najwyższej potędze. Przy −x3+… z prawej jest −.
„x2+4 to czynnik z pierwiastkami ±2.”
x2+4>0 zawsze. Nie zmienia znaku i nie daje pierwiastków.
8 Sprawdź się
Odpowiedz w myślach, zanim rozwiniesz odpowiedź.
1 Jaki znak ma −2x5+… dla bardzo dużych x?
Ujemny.
2 Czy x=1 należy do zbioru rozwiązań (x−1)4(x+5)>0?
Nie: tam wielomian jest równy 0.
3 Ile rozwiązań ma x4=16?
Dwa: ±2.
4 Ile rozwiązań daje t=x2=0?
Jedno: x=0.
9 Karta wzorów i co dalej
Wężyk
start z prawej: znak an
nieparzysta krotność: zmiana; parzysta: odbicie
≥, ≤: dołącz wszystkie pierwiastki
Dwukwadratowe
t=x2≥0
t>0: dwa x, t=0: jedno, t<0: żadne
Broszura CKE „Wybrane wzory matematyczne” nie opisuje metody wężyka ani podstawienia t=x2.